Echtscheiding in de Bijbel; verboden of toegestaan?

Bij deze stel ik de volgende brochure beschikbaar voor iedereen die worstelt met vragen rondom echtscheiding en de Bijbel.

Inleiding

Ik pluk de dode bladeren uit mijn plantje en geef hem nog maar eens een keertje water met een beetje voeding. Misschien gaat ie het toch nog doen. Ik vind het moeilijk om te bepalen wanneer het klaar is voor dit plantje. Het liefste zou ik wachten tot die helemaal dood is en ik zeker weet dat het echt niets meer kan worden, maar ondertussen staat ie daar buitengewoon lelijk te wezen in mijn vensterbank. Vrienden vragen goedmoedig of ik soms droogbloemen probeer te kweken, dus diep in mijn hart weet ik wel dat deze plant rijp is voor de prullenbak. Waarom vind ik het dan toch zo moeilijk?
Mijn plant is niet het enige waarmee ik zo omga, het weerspiegelt slechts in het klein wat ik ook in grote zaken nog sterker doe. Nog veel moeilijker vond ik het om te beslissen dat mijn huwelijk echt voorbij redding was en alleen maar pijn en schade opleverde voor mijzelf en de kinderen die erbij betrokken waren.
Naast het feit dat zoiets een afschuwelijke conclusie is, was mijn geloof totaal niet helpend bij het oplossen van dit probleem. Ik had diepe wortels in de klassieke Evangelische leer die eigenlijk maar twee mogelijkheden open laat voor echtscheiding, namelijk overspel of mishandeling.
Mijn vrienden waren duidelijk over mijn status, maar ik was bang dat ik het bij God zou hebben verbruid als ik weg zou gaan. ‘Wat nu als God niets meer met mij te maken wilde hebben en mij niet meer zou helpen’, wat moest ik dan met mijn leven beginnen?
En hoe zit het met het oordeel van vrienden, familie en geloofsgenoten? Wie blijft er nog achter je staan en wie gaat jou veroordelen en afwijzen?

Natuurlijk liet God mij niet vallen.
In de jaren daarna ontmoette ik God veel liefdevoller, genadiger en meer goed als dat ik me ooit had kunnen voorstellen. In mijn zoektocht vond ik antwoorden op vragen die ik niet eens had durven stellen. De geloofsvisie waar ik vanuit was gegaan, was echt veel te smal. Dat had mijn echtscheidingsproces tot een lange worsteling gemaakt en daar sta ik niet alleen in.
De klassieke Evangelische leer is wat dat betreft niet verandert, waardoor ik de afgelopen tien jaar later mensen heb gepraat die dezelfde vragen stellen als die ik toen stelde. Ze zijn niet zo zeer op zoek naar pasklare antwoorden of een vrijbrief om te doen wat ze diep in hart zouden willen. Ze zoeken naar iemand om mee te sparren, andere inzichten om een vastgelopen proces vlot te trekken, horizon verbreding. Oprechte vragen die niet zoeken naar gewenste antwoorden, maar het zoeken naar Gods gedachten in het midden van de puinhoop.

Deze brochure vat een persoonlijk proces en vele Bijbelstudies samen, die bedoelt zijn als handreiking voor mensen die worstelen met het thema “huwelijk en echtscheiding’. Het is niet bedoeld om een vrijbrief te geven om te scheiden, maar nieuwe inzichten die helpend kunnen zijn in één van de pijnlijkste prosessen van het leven.
Er zijn veel boeken en artikelen geschreven die redding en kwaliteitsverbetering van het huwelijk op het oog hebben. Start alsjeblieft daarmee, zoals met het plantje uit de vergelijking waar mee ik ben gestart. Geef het nog wat water, mest, een beetje zon en een heleboel gebed.
Maar wanneer je al heel veel hebt geprobeerd en jou proces in een andere fase terecht is gekomen, heb je een handreiking nodig om de moeilijke vragen onder ogen te zien.
Ben je bereid om je gezichtspunten te toetsen, aannames op de proef te stellen, afwijzing het hoofd te bieden en verantwoordelijkheid te nemen voor de situatie waarin je terecht gekomen bent?
Dan gaan we nu van start.

De geweldigen en de geweldenaren

In de introductie maakte ik de vergelijking met een plantje. Om te kunnen bepalen hoe dit plantje eraan toe is, moet ik weten hoe dit plantje hoort te zijn. Ik moet bepalen of het abnormaal is dat hij bruine bladeren heeft, kaal wordt en niet lijkt te groeien. Hoe hoort dit plantje eigenlijk te zijn? Voor het stellen van een diagnose moeten we ons eerst een heleboel vragen stellen. Die vragen zijn niet bedoelt om direct tot een zwart-wit conclusie te komen, maar alle antwoorden te samen scheppen een beeld die kunnen leiden tot een diagnose.
Eerst naar Genesis, het allereerste begin om een je een gedachte mee te geven hoe het huwelijk bedoelt zou kunnen zijn.

Gen. 1: 26-28 “En God zei: Laat Ons mensen maken naar ons beeld, als onze gelijkenis, opdat zij heersen over de vissen der zee en over het gevogelte des hemels en over het vee en over de gehele aarde en over al het kruipend gedierte, dat op de aarde kruipt. En God schiep de mens naar zijn beeld; naar Gods beeld schiep Hij hem; man en vrouw schiep Hij hen. En God zegende hen en God zei tot hen: Weest vruchtbaar en wordt talrijk; vervult de aarde en onderwerpt haar, heerst over de vissen der zee en over het gevogelte des hemels en over al het gedierte, dat op de aarde kruipt”.
Dit verteld ons iets over hoe de mens zou moeten functioneren.
God bedacht dat de mens vruchtbaar zou zijn en dan bedoel ik niet slechts in het produceren van nageslacht, maar dat hij ook op veel andere gebieden in zijn leven; werk, vriendschappen, hobby’s. Dat kan gaan om het vermeerderen van Goddelijke eigenschappen zoals liefde, trouw, eerlijkheid, genade en barmhartigheid. Kortom vruchtbaarheid op alle gebieden van zijn leven.
God had de mens ook een leidende rol toebedacht. Geheel naar Zijn beeld, is de mens in staat om in situaties, op plaatsen waar hij komt, Gods beeld neer te zetten. Zaken die tegen Gods beeld ingaan mag de mens onderwerpen en Gods Koninkrijks-cultuur daarin brengen. Het is niet de bedoeling dat de mens zich terugtrekt wanneer die narigheid tegen komt of dit maar gelaten over zich laat komen. We zijn gevuld en bekleed met Gods autoriteit, we hebben Zijn kracht ontvangen en in Hem zijn wij voorzien van elke genade gave.
Pijnlijk genoeg ervaren we ten gevolge van de zondeval dat dit beeld van ‘hoe God de mens had bedacht’, schade, butsen en mankementen kent. We zijn niet zo heel erg volmaakt in ons functioneren, maar onze relaties zijn daardoor ook beïnvloed.

  • De 1ste diagnostische vragen zijn daarom: In welke mate ben ik helpend voor mijn partner om hem of haar te laten functioneren naar dit Goddelijke bestemmingsplan? Is dit bestemmingsbeeld mijn goal of heb ik allerlei andere wensen voor ogen….. die mijn partner waar moet maken?

In de volgende passage wordt nader uitgewerkt hoe man en vrouw zijn gemaakt.
Gen.2:21-25 “Toen deed de HEERE God een diepe slaap op Adam vallen, en hij sliep; en Hij nam een van zijn ribben, en sloot dezelfde plaats toe met vlees. De HEERE God bouwde de ribbe, die Hij van Adam genomen had, tot een vrouw, en Hij bracht haar tot Adam. Toen zei Adam: Deze is ditmaal been van mijn benen, en vlees van mijn vlees! Men zal haar Manninne heten, omdat zij uit de man genomen is.  V24 Daarom zal de man zijn vader en zijn moeder verlaten, en zijn vrouw aankleven; en zij zullen tot een vlees zijn. En zij waren beiden naakt, Adam en zijn vrouw; en zij schaamden zich niet”.
De basistekst is behoorlijk kaal, dus wat betekent dat nu precies dat God een man en een vrouw maakte?
Met de introductie van Eva doet God een ‘scheidende” en ‘scheppende’ daad. Hij scheid een rib van Adam af en schept Eva daaruit. De vrouw wordt niet uit stof geschapen en de levensadem ingeblazen, maar zij is letterlijk vlees van zijn vlees.
Een gelijkwaardiger bouwmateriaal kan je niet bedenken, ze is geest, ziel en lichaam. Hetzelfde materiaal als waar hij uit bestaat, maar toch anders. Ze zijn voor elkaar gemaakt en de wijze waarop ze bij elkaar horen is complementair, ze vullen elkaar aan.
Een prachtige vergelijking om te verduidelijken wat complementair betekend vindt je in de natuurkunde. Complementair kleuren hebben een bijzondere relatie met elkaar. Ieder apart zijn het prachtige kleuren, niets mis mee, maar de optelsom draagt een geheim met zich mee. Wanneer je een witte lamp zet op een voorwerp met twee complementaire kleuren, dan weerkaatsen ze niet de kleuren, maar reflecteren wit licht. Zuiver geel en zuiver blauw bijvoorbeeld, weerkaatsen bij elkaar opgeteld, wit licht.
Op deze wijze zijn Adam en Eva complementair, wanneer je hen bij elkaar optelt zijn ze niet meer mannelijk of vrouwelijk maar samen weerspiegelen ze Gods heerlijkheid. Bij elkaar opgeteld zijn ze Zoals in de tekst staat: “naar Gods beeld schiep Hij hen; man en vrouw schiep Hij hen“. Een goede combinatie van een man en een vrouw is niet één mens plus nog een mens, zijn samen twee mensen. De optelsom is dat ze samen meer zijn, als 1+1=3. Daarom zegt Paulus misschien wel in Ef.5:32 “dit geheimenis is groot”, zoals complementaire kleuren een geheim met zich meedragen.

  • De diagnostische vragen: Hoe ziet die optelsom van jou en je partner eruit? Zijn jullie regelmatig complementair of is het eindresultaat vaker een ‘vieze’ mengkleur?
    Weerspiegel je samen meer Gods beeld als wanneer jij alleen bent? Is er sprake van een ‘gezamenlijk meerwaarde’ of doen jullie afbreuk aan elkaar?

Hoe komen we tevoorschijn?

Wie we huwen is van invloed of we als zonen en dochters Gods, als geweldig tevoorschijn komen, mannen en vrouwen van naam.
Hoezo geweldig en wat heeft onze partner keuze daarmee te maken? Dat zal ik toelichten.
Voor die zondvloed staan twee geslachtslijnen beschreven. De geslachtslijn van Adam met zijn erfgename Seth en de geslachtslijn van Kaïn die zijn broer vermoorde. Laat je niet op het verkeerde been zetten, in beide geslachtslijnen vindt je veel dubbele namen. Daardoor lijkt het om één geslachtslijn te gaan, maar als je even goed oplet ontdek je dat bijvoorbeeld Lamech uit de ene geslachtslijn een andere vader heeft in de lijn van Seth als in de lijn van Kaïn. Dit geld ook voor Henoch. Deze twee geslachtslijnen maken iets bijzonders zichtbaar wat naar voren komt in het tekstgedeelte wat daarop volgt:

Gen.6:1-4 “Toen de mensen zich op de aarde begonnen te vermenigvuldigen en hun dochters geboren werden, zagen de zonen Gods, dat de dochters der mensen schoon waren, en zij namen zich daaruit vrouwen, wie zij maar verkozen. (En de HERE zei: Mijn Geest zal niet altoos in de mens blijven, nu zij zich misgaan hebben; hij is vlees; zijn dagen zullen honderd twintig jaar zijn). De reuzen waren in die dagen op de aarde, en ook daarna, toen de zonen Gods tot de dochters der mensen kwamen, en zij hun kinderen baarden; dit zijn de geweldigen uit de voortijd, mannen van naam”.

“De zonen Gods” spreekt van de geslachtslijn van Seth. Dit is de geslachtlijn waar God een welgevallen aan heeft, het zijn Zijn zonen. De zonen God huwen met “de dochters der mensen (Hebreeuws: dochters van Adama)”, dat zijn de dames uit de geslachtslijn van Seth (www.biblehub.com). De kinderen van Seth, de zonen Gods, huwden niet met de kinderen van Kaín, de moordenaar die zijn broer doodsloeg.
Deze geslachtslijn leeft in de tijd van ‘de geweldigen’ en waren mannen van naam. Dat betekend dat deze mannen en vrouwen op een bijzondere manier God welgevallig waren.
In die geslachtslijn van Seth vinden we mannen als Henoch (de vader van Metusalach), 5:24 “En Henoch wandelde met God en hij was niet meer, want God had hem opgenomen”. Hij was één van de “geweldige, iemand van naam zijn”, vergelijkbaar met Elia die in de hemel werd opgenomen. Ze werden oud als Methusalah en brachten Noach voort, die in Gods ogen een rechtvaardig en onberispelijk man was.
Het Hebreeuwse הַגִּבֹּרִ֛ים woord ‘geweldigen’, heeft dezelfde betekenis heeft als ‘Elohim’, ‘de Geweldige’. Deze geweldigen zijn naar Gods beeld en naar Gods gelijkenis.

Tegenover de geslachtslijn van Kaïn, die daarvoor beschreven wordt in H4.
17 “Kaïn had gemeenschap met zijn vrouw en zij werd zwanger en baarde Henoch; daarna werd hij de stichter van een stad en hij noemde deze stad naar zijn zoon Henoch. Aan Henoch werd Irad geboren en Irad verwekte Mechujaël, en Mechujaël verwekte Metusaël, en Metusaël verwekte Lamech. Lamech nam zich twee vrouwen; de ene heette Ada, en de andere Silla. Ada baarde Jabal; hij is de vader geworden van hen, die in tenten en bij de kudde wonen. En de naam van zijn broeder was Jubal; hij is de vader geworden van allen, die citer en fluit bespelen. Silla baarde eveneens, namelijk Tubal-Kaïn, (de vader van) de smeden, allen, die koper en ijzer bewerken. En de zuster van Tubal-Kaïn was Naäma. Lamech zeide tot zijn vrouwen: Ada en Silla, hoort naar mijn stem; vrouwen van Lamech, neigt uw oor tot mijn rede. “Ik sloeg een man dood om mijn wonde, een knaap om mijn striem; want Kaïn wordt zevenvoudig gewroken, maar Lamech zevenenzeventig maal!
Deze geslachtslijn is niet zo geweldig, eerder gewelddadig.
Het begint met moord. Kaïn wordt verstoten en zijn nageslacht huwt binnen deze groep van uitgestotenen. Dit is de geslachtslijn waarover de toorn van God komt, omdat ze de aarde met boosheid vervullen (Gen.6:5). De overleggingen van hun hart waren zo slecht dat God een oordeel velde zoals daarna nooit meer geweest is, de zondvloed. God wil alles wat Hij heeft gemaakt uitroeien, behalve Noach en zijn gezin.
De geslachtslijn waar God Zijn belofte op doet rusten, waar Hij Zijn naam aan verbind, mag niet huwen met de Kanaïten, want wat heeft duisternis te maken met het licht? (2 Kor. 6:14-18).
Zo zijn er van het begin af aan volken in de Bijbel, waar het volk van God niet mee mag huwen.
“Van den beginnen af”, zijn huwelijken mede bepalend of wij geweldig tevoorschijn komen als zonen en dochters God, vruchtbaar en in onze kracht. Het is de droom van elke vader, dat zijn kind gelukkig is en succesvol. God wordt niet blij van onvruchtbare levens die niet tot hun recht komen, Hij is een liefdevolle Vader.

  • De diagnostische vragen: Wat is de “wortel” van jou huwelijk? Ben je getrouwd met de partner die God jou gegeven heeft, of heb je zelf een keuze gemaakt?

Het is niet verkeerd om zelf te kiezen, God heeft ons die vrijheid gegeven. God respecteert onze keuzes en zegent ze, omdat Hij van ons houdt. De realiteit is echter ook dat onze eigen keuzes soms niet zo goed uitpakken. Elke dag maken we eigen keuzes en komen daar ook weer op terug :”Heer dat was stom van mij, dat had ik niet moeten doen. Vergeef me alstublieft en laat me zien hoe ik de rommel op kan ruimen, die ik ervan heb gemaakt”.
Het zou vreemd zijn dat we op elk gebied van ons leven die genade kunnen ontvangen, maar niet als het gaat om een huwelijk wat we misschien beter niet hadden kunnen sluiten. Is God dan plotseling verandert? Is er overal genade voor behalve…….
Sommige mensen die een scheiding overwegen krijgen de tekst uit Matt.19:6 voorgehouden: “Hetgeen dan God samengevoegd heeft, scheide de mens niet”. Ik denk dat het voorgaande hier een antwoord op heeft gegeven. Is het werkelijk zo dat God heeft samengevoegd? Of wilde je het zo graag?

Intermezzo
Met de volgende gedachte wil ik even advocaat van de duivel spelen.
Ik kan mij heel goed voorstellen dat Gods tegenstander, die niet wil dat Gods mensen als ‘geweldig’ tevoorschijn komen, graag mensen opsluit in ‘vruchteloze’ huwelijken. Het is een effectieve manier om Gods plan te saboteren. Beiden partners kunnen moeilijk of helemaal niet tot hun potentieel komen en hetgeen wat uit dat huwelijk voortkomt heeft ook allerlei aanknopingspunten om te verderven.
Verdraai vervolgens Gods woord, zodat men het idee heeft dat deze gevangenis duurt “totdat de dood ons scheidt” en er ontstaat een kerker waar geen ontsnapping meer uit mogelijk is!
Ik denk ook dat de boze zeer goed in staat is Gods woord te citeren. Jezus gebeurde hetzelfde toen de boze Hem in de woestijn kwam verzoeken.
Het is wijs om na te denken over de teksten die ons worden voorgehouden: wanneer ze schuld lijken te communiceren, onze keuzevrijheid (die God ons gegeven heeft) aantasten, ons voorspiegelen dat dit de enige mogelijke weg (of wegen) is, de tekst uit zijn context is gehaald of wordt vermengt met andere tekstgedeelten. Deze kenmerken zijn namelijk niet in overeenstemming met de manier waarmee God met ons om gaat.

Een praktijkvoorbeeld:
Een jonge vrouw die pas tot bekering was gekomen, had een relatie gekregen met een jongen die ze uit het uitgaansleven kende. In het leven wat ze kende was het normaal om samen te wonen en met een aantal “goede reden” trok ze bij hem in. Toen ze hulp zocht bij een Christelijke zuster, na een ruzie met haar vriend, werd het volgende advies gegeven :”Lieverd, het is niet goed dat je samenwoont met een ongelovige jongen. Jullie leven voor God als getrouwd dus je moet kiezen, of je gaat bij hem weg of jullie trouwen. Zo kan God je niet helpen”.
Dit advies zal met de beste bedoelingen zijn gegeven, maar staat bol van de bovenstaande kenmerken.
-Er wordt ‘uit Gods naam’ bepaald dat dit meisje verkeerd bezig is.
-Er blijven slechts twee mogelijkheden open, wat het risico op een verkeerde keuze vergroot.
-Een onvolwassen relatie van een babychristen wordt vergeleken met een huwelijk.
-Er is vermenging van de teksten over het vormen van een ongelijk span; en meningen over wat een huwelijk genoemd kan worden.
-Als klap op de vuurpijl wordt er gezegd dat God haar niet kan helpen wanneer ze bepaalde regels overtreed.
Het gevolg was dat, onder andere op basis van dit advies, het meisje met de ongelovige jongen te trouwen en het liep niet goed af.
Toen de vrouw 20 jaar later een scheiding wilde, werd haar voorgehouden dat ze niet mocht scheiden. Het argument was: Het staat zelfs in de top tien van de geboden: “gij zult niet echtbreken”.
De termen “overspel, echtbreuk en echtscheiding”,  zijn in onze Nederlandse Bijbelvertalingen niet overal goed vertaald. Het woord wat in de Hebreeuwse grondvertaling wordt gebruikt is “לֹ֣֖א תִּֿנְאָֽ֑ף – Naaph, wat betekend “overspel plegen”. Er staat dus in de 10 geboden “doe geen overspel”.
(In deze context is het goed om te bedenken wat Jezus over overspel heeft gezegd, Matt.5:27-29 “wie een ander reeds aanziet om te begeren heeft in zijn hart reeds overspel gepleegd”. En Joh.8:1-11 “wie zonder zonde is werpt de 1ste steen”. Waarna Hij de overspelige vrouw genade geeft).
De vrouw uit ons voorbeeld had geen aantoonbaar overspel gepleegd, ze wilde een scheidbrief maar in alle verwarring was haar dat ook niet toegestaan, want ze mocht haar huwelijk niet breken- “echtbreken”.

Er is dus een hoop verwarring over hetgeen er werkelijk staat en de boze kan daardoor een hoop mensen in een onvruchtbare relatie gevangen houden. Hij heeft baadt bij deze verwarring, God niet.
Het is wijs om teksten die een verbod lijken te communiceren eerst te onderzoeken voordat we voor onszelf concluderen dat er daadwerkelijk sprake is van een verbod.

De scheidbrief

God staat een scheidbrief toe, staat in de onderstaande teksten:
Deut.24:1-4 “Wanneer iemand een vrouw genomen en gehuwd heeft, dan zal, – als hij haar geen genegenheid toedraagt, omdat hij iets onbehoorlijks aan haar gevonden heeft, en hij een scheidbrief geschreven en haar die overhandigd heeft, waarna hij haar uit zijn huis heeft weggezonden; en als zij dan uit zijn huis vertrokken, haars weegs gegaan en de vrouw van een ander geworden is; en als dan de laatste man een afkeer van haar krijgt, een scheidbrief schrijft, haar die overhandigt en haar uit zijn huis wegzendt; of als de laatste man, die haar tot vrouw genomen heeft, gestorven is – 4 dan zal de eerste echtgenoot, die haar weggezonden heeft, haar niet opnieuw tot vrouw mogen nemen, nadat zij verontreinigd is geworden; want dat is een gruwel voor het aangezicht des HEREN; gij zult geen zonde brengen over het land dat de HERE, uw God, u ten erfdeel geven zal”.

In Matt.19 vragen de farizeeën Jezus naar de uitvoeringsregels van deze scheidbrief.
Matt.19:3 “Er kwamen Farizeeën tot Hem om Hem te verzoeken, en zij zeiden: Is het geoorloofd zijn vrouw weg te zenden om allerlei redenen? Hij antwoordde en zei: Hebt gij niet gelezen, dat de Schepper hen van den beginne als man en vrouw heeft gemaakt? En Hij zei: Daarom zal een man zijn vader en moeder verlaten en zijn vrouw aanhangen en die twee zullen tot één vlees zijn. Zo zijn zij niet meer twee, maar één vlees. Hetgeen dan God samengevoegd heeft, scheide de mens niet. Zij zeiden tot Hem: Waarom heeft Mozes dan bevolen een scheidbrief te geven en haar (daarmede) weg te zenden? Hij zei tot hen: Mozes heeft u met het oog op de hardheid uwer harten toegestaan uw vrouwen weg te zenden, maar van den beginne is het zo niet geweest”.

Conclusies die uit deze twee teksten af te leiden zijn:
-De wet voorziet in een scheidbrief.
-Jezus ontkracht deze wet niet.
-De wet beperkt de aanleiding voor een scheidbrief niet. De redenen waar de wet van spreekt zijn: “geen genegenheid toedragen” en “iets onbehoorlijks”. In het Hebreeuws staat er bij het woord “iets onbehoorlijks”- עֶרְוָה “ervah”, wat betekend “naaktheid”.
-De wet beschrijft één of meerdere huwelijken, nadat de vrouw haar scheidbrief heeft ontvangen, alleen terugkeren naar een eerdere huwelijkspartner is niet toegestaan. (zie ook Joh.4:17-18)
-De Farizeeërs worstelen (net als wij) wat de aanleiding mag zijn voor een scheidbrief. “Dat doe je toch niet zomaar”.
-Jezus erkend dat dit in de beginne nooit Gods bedoeling is geweest dat mensen zouden scheiden (Gen.1,2 voor de zondeval), maar deze “genade-oplossing” nodig is, omdat mensen hard van hart zijn.

Intermezzo
Ik ben van mening dat we een erg seksueel getinte uitleg erop na houden, wanneer we ervan uitgaan dat naaktheid automatisch te maken heeft met overspel.
Onze protestantse/evangelische theologie is zeer gefocust op seksualiteit als meetlat van wat “goed of fout” is. Wat een huwelijk is, wat overspel is en wat hoererij is wordt allemaal afgemeten aan seks, en niet aan het geestelijke. Ik ben van mening dat de Geest en geestelijke reinheid voorop staat in de Bijbel en het tastbare komt daaruit voort.

Terug naar het “onbehoorlijke” wat men gevonden heeft om een scheidbrief te wensen. Binnen een huwelijk staan wij in vele opzichten naakt tegenover onze partner. Dit kan zaken aan het licht brengen die voor die tijd verborgen waren en onprettig kunnen zijn. Sommige van deze zaken kunnen een serieus obstakel in de relatie vormen, de relatie beschadigen of onmogelijk maken.
De farizeeërs probeerde Jezus uit te lokken tot allerlei restricties op deze wet, ze kwamen om Hem te verzoeken. En Jezus doet het niet!
Dit was toch ultieme kans voor God om nu eens even breed uit te meten hoe we tot een zorgvuldig besluit kunnen komen, wanneer je mag scheiden, bijvoorbeeld:
“Als je ‘dit en dat’ allemaal hebt doorlopen dan mag je heel misschien een scheidbrief overwegen: de 40 dagen test, je zonden bekend maken, bekeer je, huwelijkstherapie, roep de oudsten erbij, ga in retraite, lees 1st deze boek, laat je de handen opleggen, bezoek genezingsdiensten en conferenties, dank-therapie, bidt-de-schijven-uit-je-knieën-methode….”, dit is allemaal vereist, MAAR zolang er geen sprake is van overspel of mishandeling, blijft het een discutabele zaak of je wel het recht heb om te scheiden”.
Jezus zei niets van dit alles en Hij zei ook niet: “Je snapt toch wel dat naaktheid gaat om overspel….we wilden het alleen een beetje netjes opschrijven!”
Zijn reden is hardheid van hart; harde oren die niet willen luisteren, harten die elkaar met hardheid behandelen, verharden in zonden en je niet bekeren, hardheid tegenover God en mensen. (hierover later meer, wanneer we kijken naar Gods relatietaal met de mens).

  • Een diagnostische vraag: Jij hebt misschien al van alles geprobeerd om je huwelijk te verbeteren en dat is goed. Durf je voor jezelf ook te beslissen wanneer je genoeg hebt gedaan?

De man wordt verantwoordelijk gesteld voor het meegeven van een scheidbrief. Hij mag haar niet onbemiddeld, zonder bestaansmogelijkheden de wereld in sturen. We hebben het hier over een tijd waarin vrouwen nauwelijks in staat waren om in eigen onderhoud te voorzien. Het einde van een huwelijk betekende niet het einde van alle verantwoordelijkheid er moest een plan worden opgesteld hoe deze vrouw zich in leven kon gaan houden (en/of terugkeren naar het huis van haar ouders, in de tijd van de Bijbel).
Dat de man op zijn verantwoordelijkheid wordt aangesproken, wil niet zeggen dat de vrouw geen besluit tot echtscheiding mag nemen. Er staat niet “vrouwen mogen geen scheidbrief laten opmaken, als zij iets onbehoorlijks aan hun man hebben gevonden moeten ze dit verdragen”.

Conclusie
:
-De Bijbel voorziet in de mogelijkheid om een scheidbrief op te laten stellen en het huwelijk te ontbinden.
-De redenen voor echtscheiding worden niet zo nauwkeurig beschreven dat we er een afvinklijst van kunnen maken die bepaald of het legitiem is of niet.

Gods vergelijkingstaal

In de Bijbel wordt de relatie die God met Zijn volk heeft vaak beschreven in de taal van een huwelijk. Zo eindigt Openbaringen met een bruiloft (Openb.19:6-10). De gemeente is de bruid van het Lam, gekleed met blinkend en smetteloos fijn linnen, “zalig zij, die genodigd zijn tot het bruiloftsmaal”.
Met die relatie taal verteld God ons, hoe Hij aankijkt tegen Zijn huwelijksrelatie met zijn volk. Gods normen en waarden, zijn voor ons een goede spiegel. Wat tolereert God en wat niet, en hoe reageert God daarop?
Daarover gaat dit deel. Wat kunnen wij leren van Gods vergelijkingstaal?

In het O.T lees je dat het nalopen van afgoden, niet luisteren naar God en Zijn woord terzijde schuiven, wordt beschreven met woorden als “ontrouw, overspel”.
Even een paar voorbeelden:
1 Kron.10:13 “Zo stierf Saul, omdat hij de HERE ontrouw geweest was, omdat hij het woord des HEREN niet in acht had genomen, ja, zelfs de geest van een dode ondervraagd en geraadpleegd had”.
Lev.20:5-6 “dan zal Ik mijn aangezicht tegen die man en tegen zijn geslacht keren en Ik zal hem en allen die hem in zijn overspelige verering van de Moloch volgen, uit het midden van hun volk uitroeien. En iemand, die zich tot de geesten van doden of tot waarzeggende geesten wendt, om die overspelig na te lopen – tegen zo iemand zal Ik mijn aangezicht keren en hem uit het midden van zijn volk uitroeien”.
Ps.106:36 “zij dienden hun afgoden, die hun tot een valstrik werden, zij offerden hun zonen en hun dochters aan de boze geesten; ook vergoten zij onschuldig bloed, het bloed van hun zonen en dochters, die zij offerden aan de afgoden van Kanaän, zodat het land door bloedschuld werd ontwijd. Zij verontreinigden zich door hun werken, pleegden overspel door hun daden. Toen ontbrandde de toorn des HEREN tegen zijn volk, en Hij gruwde van zijn erfdeel; Hij gaf hen in de macht der volken, zodat hun haters over hen heersten; hun vijanden verdrukten hen, zodat zij zich kromden onder hun macht”.

De wet veroordeelt seksueel overspel tot de dood, daar is geen twijfel over, deze zonde is zo klaar als een klontje. Maar geen van de bovenstaande zaken die tegen God worden bedreven bestaat daar niet uit. De opvatting dat “ontrouw en overspel” slechts gaan over seksuele zonde binnen een relatie is veel te smal.
-God valt erover als Zijn huwelijkspartner(de bruid, Gods volk) andere zaken op de 1ste plaats stelt boven Hem.
-Hij vindt het vreselijk als we andere woorden/raad hoger en belangrijker achten.
-Hij haat uiterlijke schijn, een volk was wel de juiste woorden spreekt, maar niet met het hart op Hem gericht is. Kijk maar naar Jes.29:13 “de Here zei: Omdat dit volk Mij slechts met woorden nadert en met zijn lippen eert, terwijl het zijn hart verre van Mij houdt, en hun ontzag voor Mij een aangeleerd gebod van mensen is, daarom, zie, Ik ga voort wonderlijk met dit volk te handelen, wonderlijk en wonderbaar: de wijsheid van zijn wijzen zal tenietgaan en het verstand van zijn verstandigen zal schuilgaan. Wee hun die een plan diep voor de HERE verbergen, wier werk in de duisternis geschiedt en die zeggen: Wie ziet ons en wie kent ons?”
-God vindt ons hart belangrijker als ons grootste offer, of welke gehoorzame handeling we kunnen uitvoeren.  Jes.7:22 “Ik heb tot uw vaderen, toen Ik hen uit het land Egypte leidde, niet gesproken noch hun een gebod gegeven ter zake van brandoffer en slachtoffer, maar dit gebod heb Ik hun gegeven: Hoort naar mijn stem, dan zal Ik u tot een God en zult gij Mij tot een volk zijn, en wandelt op de ganse weg die Ik u gebied, opdat het u welga. Doch zij hoorden niet, noch neigden hun oor, maar zij wandelden naar de verstokte overleggingen van hun boos hart en keerden zich achterwaarts en niet voorwaarts”,

Wanneer Gods toorn komt over het volk Israël, ten gevolge van hun ontrouw en overspel, met als gevolg hongersnood, melaatsheid, pest, oorlogen en tenslotte ballingschap; dan kunnen we dat begrijpen. Het is niet fraai wat we soms doen, de straf is verdient. God stelt duidelijke consequenties aan het volk dat Hem niet is toegewijd.
Maar wanneer het op een aards huwelijk aankomt, pinnen we plotseling vast op die paar woorden in Mal.2:15 “Ik haat echtscheiding”, dus conclusie: je mag niet scheiden! (Wat een kortzichtige conclusie is, want dat staat er niet).
We meten met twee maten. Wanneer de beschreven geestelijke ontrouw en overspel binnen een menselijk huwelijk plaatsvind vinden we dat afschuwelijk, maar we gaat liever voor de uiterlijke schijn waarbij twee mensen bij elkaar blijven en er geen consequenties worden gesteld aan de hardheid waarmee men elkaar behandelt. Dit is niet in overeenstemming met God hart zoals Hij door het hele O.T spreekt over de relatie met Zijn volk.

Het wordt tijd om deze tekst uit Maleachi, waar staat dat God echtscheiding haat, in zijn context te lezen en te kijken wat er echt staat
-De tijd waarin Maleachi schrijft is ongeveer te bepalen na de ballingschap, de tijd van het boek Ezra. Het volk was 70 jaar gescheiden geweest van het land wat God hen gaf; en de plek waar God Zijn woning had gemaakt, Jeruzalem. De 3de golf Israëlieten terug is gekeerd naar Israël onder leiding van Zerubabel en er is wanorde.
Op niveau van de relatie tussen God en Zijn volk, heeft het God onnoemelijk veel pijn gedaan om Zijn volk weg te zenden. Hij wil niet scheiden van Zijn verbondsvolk, maar opnieuw staat zondig handelen van het volk/priesters, de relatie in de weg.
In de 1ste alinea’s van Mal. zegt God dat Hij van het volk van Israël houdt, maar het volk heeft de Here niet lief. Ze brengen onheilige offers, hun priesters zijn onheilig, gedragen zich onwaardig en God verwijt Zijn volk ontrouw te zijn.
Het volk, met name de priesters en levieten (Ezra 9:1-2;) waren huwelijken aangegaan met omliggende volken. Kananieten, Hethieten, Feresieten, Jebusieten, Ammonieten, Moabieten, Egyptenaren en Amorieten; volkeren die in Gods ogen gruwelen bedrijven. Het was voor de Israëlieten verboden om met andere volken te huwen en zich te bezondigen aan de afgoderij van deze volken.
In die context staat Mal.2:15 “Wees op uw hoede voor uw hartstochten, en dat men niet ontrouw worde aan de vrouw zijner jeugd. Want Ik haat echtscheiding, zegt de Here, de God van Israël, en dat men zijn gewaad met geweldpleging overdekt, zegt de Here der Heerschare”. Dit sluit volledig aan bij de situatie van Ezra 9. De ‘vrouwen van hun jeugd’, zijn de vrouwen van hun eigen volk waaraan zij ontrouw geworden zijn. (zie ook Mal.1:6-7; 2:1-2). En Ezra gaat dit rechtzetten, de huwelijkspartners en kinderen uit niet-Israëlitische volken moeten terug naar hun eigen volk. Een massale echtscheiding! Die opdracht heeft Ezra van God gekregen.
Zou God tegen zijn eigen verbod op echtscheiding ingaan?
God ziet hun tranen wanneer zij zich onder luid geween in Ezra 10:1-4 voor God buigen en schuld belijden; wanneer ze moeten handelen en hun eigen vrouwen en kinderen moeten wegzenden. God kent hun pijn! Daarom haat Hij dit wegzenden, Hij heeft geen vreugde over de maatregelen die Ezra moet uitvoeren.
Dit is de context waarin zegt God in Mal.2:15 dat Hij echtscheiding haat, maar toch geeft Hij er zelf opdracht toe.

Conclusies:
-Het is niet mogelijk dat God in de wet een scheidbrief toestaat, dat in Maleachi weer terug draait, waarna Jezus er weer toestemming voor geeft. Dan moet er iets mis zijn met onze interpretatie dat echtscheiding verboden is.
-God kan niet tegen Zijn eigen gebod in gaan, door echtscheiding te verbieden en er vervolgens opdracht toe te geven middels Ezra.
-De echtscheidingen waar God opdracht toe geeft in Ezra zijn niet gebaseerd op seksuele zonden, maar op huwelijken met verkeerde partners. Dit leidt tot geweldpleging in plaats dat ze als “geweldig” tevoorschijn kunnen komen.

  • De diagnostische vragen:
    -Het is niet ondenkbaar dat er in jou huwelijk allerlei andere zaken op de 1ste plaats zijn komen te staan boven de relatie, zoals werk, hobby’s, sport, familie & vrienden, social media, of wat dan ook. Is het nog mogelijk om de prioriteiten op de juiste plaats te leggen?
    -Misschien heb je verschillende onbehoorlijke zaken aan je partner gevonden, er over gepraat en gebeden, maar is de verandering uitgebleven. Of de ander doet soms wel zijn best, maar valt steeds terug. Denk je dat er nog verandering of groei mogelijk is?
    -Je ervaart verschillende consequentie doordat elkaar met hardheid van hart behandelt. Durf je daar naar te kijken? Hoe groot is die schade? hoe groot is het ‘dagelijkse lijden’?

Niet veroordeelt, wel verantwoordelijk

Doorgaans hebben de meeste van ons niet met een pistool op ons hoofd het besluit genomen om te trouwen. Er kan misschien sprake zijn geweest van onvolwassenheid, onwetendheid, gebrek aan kennis, of zelfs helemaal geen geloofsrelatie met God. Hoe we ook in

deze situatie terecht zijn gekomen, we kunnen wel verantwoordelijkheid voor onze huidige situatie nemen.
Jezus veroordeeld je niet, maar Hij vraagt wel van je wat je ermee gaat doen? En Hij wil je daarbij helpen.
In het voorgaande heb ik geprobeerd de vooroordelen van wat Jezus ‘wel’ en ‘niet’ goed zou vinden, gedeeltelijk weg te nemen zodat je meer ruimte krijgt om Zijn stem te kunnen horen en beslissingen te kunnen nemen, maar de verantwoordelijkheid ligt bij jou.
Dat kan een eenzame weg zijn. Niemand kan die besluiten voor jou nemen. De kerk zegent huwelijken wel in, maar geeft doorgaans geen toestemming, noch zegen voor echtscheiding.
Jij zal voor jezelf mogen bepalen welke leerstellingen je kan aannemen en welke je verwerpt. Het is aan jou om stappen te zetten of na te laten. Jij bent het, die zichzelf s’ochtends in de spiegel moet kunnen aankijken. Jij bent het die voor God verantwoordelijkheid aflegt.

 

Advertenties

2018

Gisteren kreeg ik een mailtje binnen die mij uitdaagde om te bidden over hetgeen 2018 kan brengen. Wat wil God het komende jaar gaan doen?
Die vraag bracht een nadenkende glimlach op mijn gezicht. Op één of andere manier zien we het moment van jaarwisseling als het moment om daarover na te denken.
Even vooropgesteld, het is goed om daarover na te denken, om uit te zien naar wat gaat komen en jezelf daarom voor te bereiden. Maar eigenlijk is ‘oud en nieuw’ daar net zo’n discutabel moment voor als het tijdstip van onze kerstviering, waar we wel discussie over voeren.
Onze oud en nieuw viering is vastgelegd door de gregoriaanse kalender die in 1582 werd ingevoerd. Deze kalender heeft niets meer met God vieringen te maken.  Dus een christelijke oproep om Gods plannen zoeken, naar aanleiding van een heidense kalender die in onze cultuur geworteld zit, is op z’n minst grappig.

Maar als ik vooruit kijk zie ik wel een heleboel dingen aankomen, zowel wat betreft de gemeente als privé. Mooie en bijzondere dingen waar ik me op kan verheugen. Er komen ook zaken die me onzeker maken en waarvan ik nu nog geen idee heb hoe dat gaat aflopen. En er zijn situaties die ik graag verandert zou willen zien waarvan ik niet weet of 2018 die gewenste verandering brengen.
Maar één ding weet ik zeker, deze zaken gaan aanspraak maken op een deel van mijn tijd.
Hoe daarop voor te bereiden?
Als ik niets doe kan ik erop wachten dat mijn agenda zo vol loopt, dat er dingen uit mijn handen glippen. Een scenario wat leidt tot een hoop stress en frustratie. Een neveneffect daarvan is dat ik zeer beperkt bruikbaar ben voor God, doordat ik Hem weinig ruimte kan geven.
Veranderen is niet gemakkelijk. Activiteiten schrappen die ik erg leuk vindt om te doen, dat doet pijn. Het vraagt moed om los te laten, maar dingen half doen of afraffelen maakt mij niet gelukkig. Daarom heb ik besloten dat ik mijn blog los zal moeten laten.
Ik wil iedereen bedanken die de aandacht en de tijd hebben genomen om mijn stukken te lezen. Dank jullie voor bemoedigingen of kritische opmerkingen.
Ik wens iedereen een gezegend 2018 toe.

Genodigden van een koninklijke geboorte

In Nederland wordt een koninklijke geboorte aangekondigd door de Rijksvoorlichtingsdienst. Er wordt een vlaginstructie uitgevaardigd, op alle overheidsgebouwen wordt de vlag met oranje wimpel geheven en er worden 101 saluutschoten afgevuurd.
Belangstellenden en bezoekers kunnen voor de deur gaan staan, maar ze zullen een poosje geduld moeten hebben. Eerst komen de familieleden aan de beurt om de koninklijke telg te bewonderen en later wordt het kind, prachtig aangekleed aan het land getoond.
Hoe anders de geboorte van Jezus. Gods genodigden bestonden uit 3 wijzen en herders.
Niet de allerhoogste leiders van de Joodse gemeenschap, geen koningen, geen burgemeester, geen vlaggen, geen saluutschoten,……maar een engelenkoor.
Pure aanbidding, ontdaan van alle formaliteiten.

Er zit een mooie vergelijking in Gods genodigden.
God nodigde mensen uit die heel hun hart hadden gericht op onderzoeken, uitzien, er klaar voor willen zijn en de wens om te begrijpen, de wijzen. Maar er zijn ook mensen wiens gave dat niet is. Zij zijn eenvoudigweg wakker, opletten, klaar op te reageren op wat er maar komt, de herders.
De farizeeërs, de Schriftgeleerden en de romeinse koning hadden het ook kunnen weten, want zij waren degene die de 3 wijzen naar Bethlehem stuurden, Matt.2:3-8. Zij waren ook gericht op het vergaren van kennis, maar handelden er niet naar. Misschien hadden ze alle te samen zelfs meer kennis als de 3 wijzen die navraag kwamen doen, maar het zette hun niet in beweging. Ze gaven een opdracht mee: ”Ga voor ons onderzoek doen en breng verslag uit”.
Kennis zonder geloof is goed in het geven van opdrachten. En nadat zij uit de 2de hand hebben vernomen wat er zou kunnen zijn, gaan ze beoordelen wat ze ervan vinden: goedkeuren of afkeuren?

De herders bevonden zich niet in een kaal veld zonder een mens in de buurt. Er lagen dorpen om het veld, met een herberg die Jozef en Maria een plek in de stal gaven. Er moeten meer mensen zijn geweest die het licht gezien hebben en misschien ook wel het geluid van de engelen. Ook zij werden daardoor niet tot actie aangezet. Morgen weer vroeg dag, misschien is het wel een bijwerking van zaken die ze tot zich hebben genomen of wordt de aanbidding overstemt door hun eigen muziek. Nog even omdraaien in hun bed en de koninklijke uitnodiging gaat en hen voorbij.
Maar er is geen belemmering voor wie onderzoeken en geloven; voor wie wakker zijn en handelen. Zij zullen zich verheugen met grote vreugde. ‘Zij vallen neer, bewijzen Hem hulde en bieden kostbare geschenken aan’ Matt.2:11. God zal tot hen spreken in dromen, door engelen en door de profeten. En zij zullen horen, zij zullen gaan, Gods genodigden.

Geboren voor genade

Lucas 1:5. Er was in de dagen van Herodes, de konink van Judea, een priester, genaamd Zacharias, behorende tot de afdeling Abia, -en zijn vrouw was uit de dochters van Aaron en haar naam was Elisebeth.
Zij waren beiden rechtvaardig voor God en leefden naar alle geboden en eisen des Heren, onberispelijk.
Zij waren kinderloos, omdat Elisabeth onvruchtbaar was en zij waren beiden op hoge leeftijd gekomen.
Hem verscheen een engel des Heren, staande ter rechterzijde van het reukofferaltaar.
Wees niet bevreesd, Zacharias, want uw gebed is verhoord en uw vrouw Elisabeth zal een zoon baren en je zal hem de naam Johannes geven.

De boodschapper die voor Jezus uitgaat heeft ons veel te vertellen, hij baant de weg en wijst naar de geestelijke waarheid die Jezus ten volle openbaren zal. Zelfs zijn geboorte is een heen wijzing naar de volledige ontplooiing van de kracht die in zwakheid wordt geboren.

Neem nu Zacharias en Elisabeth, zij waren onberispelijk en rechtvaardig, maar toch waren ze kinderloos. Tot dat de engel verscheen was hun gebed om de schande weg te nemen onbeantwoord gebleven.
In ons menselijk denken zouden we misschien ervanuit gaan dat ze toch wel beloont zouden moeten worden voor hun vlekkeloze wandel. Er zijn geen obstakels voor de genezing van Elisabeth’s onvruchtbaarheid. God beantwoord toch onze gebeden, zeker als wij gehoorzaam zijn. Laten we die aannames, dat vermeende recht eens onder de loep nemen, vanuit een perspectief van de hemel.
-Kinderen zijn een zegen van God en hoewel wij van de schepping af zijn gezegend om vruchtbaar te zijn, worden niet alle zegeningen altijd in ons leven vrij gezet. Het is Gods wil dat wij gezond zijn zonder gebrek, maar door de zondeval is alles wat geschapen is, aangetast dus ook de kinderen Gods. Waarom zouden wij een uitzonderingspositie hebben, zijn wij geen schepping van God ?
-Die onberispelijke wandel waar we bij Zacharias en Elisabeth tegenop kijken, is eigenlijk een wandel naar onze identiteit, heilig. ‘Weest heilig, want Ik ben heilig’, zo horen wij heilig te zijn. Feitelijk leeft dit echtpaar normaal, vanuit de hemelse gewesten gezien. Wandelen naar je hemelse identiteit is geen verdienste. Eigenlijk is abnormaal om uit je identiteit te vallen. Maar de boze heeft ons allemaal verleid om ons regelmatig te gedragen naar een leugenachtige alter-ego die onze identiteit niet is. Niemand is rechtvaardig, zelfs niet 1, allen zijn onnuttig geworden (Rom.3:11-12)
-Anderzijds kunnen we wel zegeningen van God weg zondigen, doordat we door te zondigen de deur open zetten voor de boze om te roven en te plunderen. We staan rechten af aan de boze.
-Dan is er een liefdevolle, genadige Vader nodig om ons te vergeven; om ons weer terug te brengen in de identiteit van het zoonschap; om de macht Gods te openbaren; om zegen vrij te zetten; om onze rechtmatige grond in handen van de boze terecht is gekomen, terug te geven.

Dat is de openbaring van de voorloper. Ιωαννης -Ioannes in het Grieks betekend ‘Jahweh is genadig’, afgeleid van het Hebreeuwse ‘Yochanan’ – ‘de door God begenadigde’. Hij wijst naar de volle genade van God die openbaar zal worden.
Ieder die zegen en rechtvaardigheid verwacht te bereiken door een “onberispelijke wandel”, grijpt in doorns en distels, de vloek van de zondeval.
Wie in afhankelijkheid durft te leven van Gods genade, het bloed van Jezus Christus om ons schoon te wassen van de zonden en de vloek, die zal leven.
We zijn zo afhankelijk als een kleine baby, die niets voor zichzelf kan bewerkstelligen.
Een baby die er niets aan kan doen dat hij zijn eigen luier vol poept en slechts kan huilen en schreeuwen tot liefdevolle handen hem komen verschonen. Een baby die zichzelf niet kan voorzien van een gezonde maaltijd en niet in staat is om zichzelf aan te kleden. Dat is de genade waarheen de geboorte van Johannes wijst. Hij zal leven voor degene uit, die Leven geeft. Wijzen op de genade die het kind na hem openbaart.
“Een kind is ons geboren, een Zoon is ons gegeven en de heerschappij rust op zijn schouders en men noemt Hem Wonderbare raadsman, sterke God, Eeuwige vader, Vredevorst”, Jes.9:5.

Geloof waarvan geschreven wordt.

Luc.1:30 wees niet bevreesd Maria, want je hebt genade gevonden bij God. Je zal zwanger worden en een zoon baren en je zal Hem de naam Jezus geven.
1:5 Zacharias behoorde tot de afdeling van Abia, zijn vrouw Elisabeth was uit de dochters van Aaron. Ze waren beiden rechtvaardig voor God en leefden naar alle geboden en eisen des Heren, onberispelijk.
2:25 In Jeruzalem was een man, Simeon, rechtvaardig en vroom en hij verwachte de vertroosting van Israël en de heilige Geest was op hem. 36 Ook was daar Anna, een profetes, dochter van Fanuel uit de stam van Aser. Zij diende God onafgebroken in de tempel met bidden en vasten, nacht en dag.

In het geboorte verhaal van Jezus laat slechts van een handje vol mensen zien, die in geloof volledig de realiteit van Jozef en Maria’s zwangerschap omhelzen en verwelkomen. Elisabeth en Zacherias, die onderdeel uitmaken van het wonder. Simeon en Anna, die volledig op God gericht zijn en de Messias verwachten.
Zie je hoeveel mensen er in het verhaal ontbreken? Waar zijn de ouders van Jozef en Maria, waar is de gemeenschap van de synagoge, het dorp en de stam waar Jozef en Maria bij horen, hun broers en zussen, hun vrienden? Lucas spreekt geen kwaad woord over ze, maar ze schitteren van afwezigheid. Maria reist voor 3 maanden af naar haar tante en zelfs Jozef zijn 1ste impuls is weggaan.

Er ontstaat nieuw leven op een plek en op een tijdstip waarop het er nog niet mag zijn!
Dit hoort niet, dit is onbehoorlijk. Zwanger voordat ze is getrouwd! En als Jozef en Maria dan om een verklaring wordt gevraagd, durven zij zich ook nog eens op God te beroepen! God kan dit toch niet goedkeuren, er staat toch duidelijk geschreven dat…..
Achteraf, 2000 jaar later is dit verhaal veel gemakkelijker te accepteren. Wij hebben een volledige Bijbel in handen, kunnen alle beloften en profetieën naast elkaar leggen. We kunnen het wonder lezen, maar hoe zouden wij er tegenaan gekeken hebben met de beperkte kennis van die tijd? Dan zou de bovenstaande beschreven reactie wel eens akelig dicht tegen ‘onze waarheid’ kunnen liggen.

Toch hebben deze 4 oude mensen, die Gods woord zo goed kenden en leefden volgens de wet, ook een groot geloof en respect voor God. Dat geloof en respect maakt voor hun een weg om de wet heen, om te kunnen zien in de Geest wat God doet. Zo kunnen ze ook zien wat er nog meer geschreven staat. Als je de waarheid wil kennen staan je gedachten open voor de openbaringen van de heilige Geest. Dan ben je bereid om je eigen mening los te laten en God groter te achten. Van deze mensen wordt met lof gesproken, zij zijn waardig om over te schrijven in Gods woord.
Heer vul mij alstublieft overvloedig met geloof, dat mijn eigen oordelen erdoor wegsmelten en de openbaringen van Uw heilige Geest mij helder voor ogen staan; dat ik mag zijn ‘tot lof uwer heerlijkheid’.

Zijn Goddelijkheid afgelegd.

Als social worker ben je niet altijd geschikt om met elke doelgroep te werken. Door alle professionaliteit heen blijven er aspecten in je werk die lastig zijn om te verwerken en die je meer raken. Sommigen kunnen heel goed met kinderen werken, terwijl een ander dat liever niet doet, want als er iets met een kind gebeurd doet dat emotioneel iets met je.
Eén van mijn collega´s vertelde hoe NHA cliënten haar aan het hart gaan. NHA staat voor `niet aangeboren hersenletsel`.  Je moet dan denken aan mensen die gezond geboren zijn, maar door een ongeluk of ziekte ernstig beperkt zijn geworden, bijvoorbeeld door een hersenbloeding of een ernstig ongeluk.
“Wat ik daar vooral zo erg aan vindt is het idee dat die persoon weet hoe het voelt om op te staan, de tv aan te zetten, iets te eten uit de keuken te pakken of zichzelf te douchen en aan te kleden”, vertelde ze. “Als iemand van jongs af aan in een rolstoel van verzorging afhankelijk is, dat weet ie niet hoe het is om je gezond te kunnen bewegen”.

Die gedachte hield mij bezig toen ik het begin van het Johannes evangelie onder de loep nam. Johannes begint het verhaal van Jezus niet bij Zijn geboorte, Zijn volwassen leven, of de beloftes en profetieën, maar “in den beginnen”. Toen Jezus nog het Woord bij God was en tijd nog niet bestond. Hij begint waar Jezus God is, met een Goddelijk lichaam, bewegend in de ruimte van eeuwigheid, met Goddelijke vermogens die ons verstand te boven gaan. Wij weten niet hoe dat is, welke onbeperkte mogelijkheden Jezus daar had, want wij hebben dat nog nooit ervaren.
Wat ik wel snap is dat Hij die vermogens aflegde om zichzelf zichtbaar, tastbaar en voelbaar te maken in onze wereld. En nog kleiner, dat Hij zichzelf als kwetsbare baby overgaf aan mensenhanden. De mens waarvan Hij wist hoe vuil, zondig en onvolmaakt ze zijn. Weerloos, niet in staat om te praten of uit de situatie weg te lopen, volkomen afhankelijk.

Dat raakt me, die totale afhankelijkheid van God de Vader, in het vertrouwen dat Hij in staat is om te voorzien in Zijn verzorging en Zijn noden in Zijn kwetsbare staat. Ervarend hoe het is wanneer er soms niet in je behoeften wordt voorzien, doorlevend alle emoties die je als kind hebt: bindingsangsten, buitengesloten worden, afwijzing of fysieke pijn.
Zijn verheerlijkte lichaam, die nog nooit ongemak had gevoelt,  ‘ingeleverd’ om ziekte te ervaren, pijn, honger, dorst en vermoeidheid te ondergaan. En er dan op moeten vertrouwen, dat dit niet boven Zijn menselijke vermogen zal gaan, het zal Hem niet doden (Jes.53:3-7). Erop vertrouwen dat Gods hand Hem geeft wat Hij nodig heeft om het te kunnen, want Zijn eigen majesteit heeft een onvoorstelbare transformatie,…degeneratie?? ondergaan.
In afhankelijkheid erop vertrouwen dat God de Vader in staat is om Zijn leven te beschermen tegen alle legermachten van de vijand en confrontatie met de satan ‘him self’, terwijl Hij zijn Goddelijke vermogens heeft afgelegd en aan de mens gelijk is geworden.
De afhankelijkheid van de Heilige Geest om Hem alles te binnen te brengen, hoewel dat slechts een fractie is van alles wat Hij zelf ooit geweten heeft. Voorheen was Hij nog nooit van de Heilige Geest gescheiden geweest. Alle macht, wijsheid, inzicht en kennis was ooit bij Hem, maar die past niet bij een lichaam van vlees en bloed, want onvolkome is ons kennen, wij zien door een spiegel in raadsels (1 Cor.13:12-13)
Erop vertrouwend dat God de Vader Hem daar zal brengen waar Hij moet zijn. Om Hem tot Zijn doel zal laten komen, dat Hij de mensen zal doen ontmoeten die Hij ‘moet’ spreken en op de juiste tijd, op de juiste plaats zal zijn. Doorlevend onze angst om te falen en ons doel te missen, hindernissen en obstakels in de ogen kijkend, mens als wij.

Jezus zelf gaf het voorbeeld, door Zijn Goddelijke vermogens af te leggen. Om te leven in kwetsbaarheid en afhankelijkheid en God onze hemelse Vader heeft niet gefaald. Mensen kunnen falen en ons bezeren, maar Zijn oog was gericht op Zijn hemelse Vader. Niet op Zijn te korten of op de handen die Zijn pijn veroorzaakten.
Heer help me van dat voorbeeld te leren; vergeef me mijn strijd en mijn worstelingen; help me te vertrouwen en in overgave te leven.

Bidt voor wie vervolgt worden.

Lucas verteld in het begin van zijn brief dat, velen getracht hebben het verhaal van Jezus te vertellen.
Er zijn dus meer verhalen in omloop, maar toch vindt Lucas het nodig om de feiten nog eens nauwkeurig op een rijtje te zetten. Met de motivatie die hij daarvoor geeft, om een nauwkeurig en betrouwbaar verslag te willen schrijven, suggereert hij dat hij er verslagen zijn die hij niet zo zorgvuldig en betrouwbaar acht.
Tja, dat probleem nog steeds actueel. Je hebt van die wijkjes of bedrijven waarbij je spreekwoordelijk, `aan het begin van de straat verkouden bent en aan het einde van de straat overleden´. Men heeft gehoord dat….en dan volgt er een 2de, 3de of 4de handsverhaal, wat steeds verder van de realiteit af komt te liggen maar ook zoveel onnauwkeurigheden gaat bevatten, dat je niet meer weet wat nu echt is. Het gevolg is smaad voor de mensen die het treft en onzekerheid bij anderen die oor aan de verhalen lenen.
Het is dus niet zo verwonderlijk wanneer politici of bepaalde landen deze tactiek als wapen willen inzetten, want het werkt. Of het nu gaat om een kleine gemeente of dat fake nieuws een land treft, de gevolgen van valse of onnauwkeurige verhalen kunnen veel schade aanrichten.

Ook als christenen ontkomen we niet aan dit soort schadelijke praktijken. Ik sta er wel eens versteld van wat er over voorgangers of grote sprekers wordt gezegd en geschreven. En vaak door mensen die niet eens ´ooggetuigen´ zijn geweest of hoor en wederhoor hebben toegepast.
Lucas brand er echter zijn vingers niet aan en dat is best knap als er met modder wordt gegooid. Hij benoemd de uitgangspunten van zijn brief en wat al die anderen vertellen dat is hun eigen verantwoordelijkheid. Wat er uit de mond van een ander komt dat kunnen we niet voorkomen, wel kunnen we verantwoordelijkheid nemen voor hetgeen waar wij ons geloof aan hechten en wat we zelf vertellen.
Maar we kunnen nog meer doen kwam ik laatst achter toen de heilige Geest me in gebed bewogenheid gaf voor de mensen die erdoor getroffen worden. “Heer help deze (voorgangers en sprekers of vul een naam in), dat ze mogen blijven staan in hun geloof, dat ze niet in hun schulp kruipen en stoppen van U te getuigen, zodat de vijand voordeel behaald; dat ze zich niet uitgelokt zullen weten om terug te slaan met woorden of dat boosheid en bitterheid hun hart zal besmetten. Bescherm hun families en hun kinderen tegen de kwalijke gevolgen. Zuiver alstublieft hun naam, wees hun eer, de God die hun hoofd opheft”.
Laten we niet ophouden te bidden voor onze leiders, onze broers en zussen, medemensen, die door roddel en laster getroffen worden. Wij zijn allemaal onvolmaakte mensen, die fouten maken, pijn en verdriet voelen en ongelofelijk getroffen worden wanneer er over ons gelogen en gelasterd wordt.
Het zou geweldig zijn als geruchten, onnauwkeurig of vals nieuws in Christelijke kringen niet voor zou komen, maar helaas is het wel zo en wij kunnen er iets aan doen.

Verlos me van religie.

In het vorige stuk heb ik gekeken hoe Mattheus het verhaal van Jezus start, zodat we dit met die van Marcus kunnen vergelijken. Mattheus start met de genealogie die laat zien hoe God door alle eeuwen heen zijn belofte heeft waargemaakt, ondanks menselijk handelen, omstandigheden of tegenstanders.
Marcus start dat er geprofeteerd is over Jezus’ en zijn handel en wandel. Er zal een bode voor Hem uitgaan, die de weg bereiden zal. De boodschap van de bode is: bekeer je, maak jou wegen recht ten opzichte van God. Laat je dopen als teken van je bekering en ontvang Gods vergeving. In die zelfde lijn pakt Marcus het verhaal van Jezus op. Na de dood van Johannes, in 1:15 evangeliseert Jezus “bekeer je en geloof het evangelie”.
Daarmee slaat Marcus het vertellen van Jezus zijn geboorte en kindertijd over en komt direct tot de kern, de volwassen functie van Jezus: ons witter wassen dan de sneeuw. ‘Bekeer je’, maar geen goedkope bekering, we ontvangen een duurbetaalde genade.

In zijn verhaal benadrukt Marcus de volmaakte wandel van Jezus. Een wandel die is ontdaan van elke religie, die dogma’s onderste boven haalt en ingaat tegen datgene wat mensen denken dat goed en fout is. De wijze waarop Jezus waarop dit doet mist alle kenmerk van religie, namelijk: oordeel, dwang en drang. Hij legt niemand iets op.
Wanneer wij mensen “bekeer je” gaan preken, zie je al bijna het opgeheven vingertje erbij. Wanneer wij ervan overtuigt zijn dat iets goed of fout is, kunnen we dat heel stellig presenteren. De ‘goed en fout’ opvatting zitten diep in ons denken, opvoeden en leven gegrift.
Daarmee lopen we het risico Jezus woorden ook zo lezen in Marcus, zijn opgeschreven taal is namelijk kort en directief. Bijvoorbeeld :”Komt achter Mij en Ik zal maken, dat je vissers van mensen wordt; (onreine geest) zwijg stil en ga van hem uit; of, ziet toe wat je hoort. Met de maat waarmee je meet zal je gemeten worden”. Dat kan heel dringend, zo niet dwingend gelezen worden. Het vergt een 2de keer lezen om te ontdekken wat er niet staat.

Simon en Andreas lieten hun netten wel achter, maar Jezus ging niet terug om tegen anderen vissers, die er ongetwijfeld waren,  te zeggen: “Hé joh, dit is belangrijk luister eens,  weet je wel waar jij heen gaat als je dood gaat?”. Hij ging niet bidden om Zijn zin te krijgen: “geest van ongeloof in stuur je weg en in Jezus naam geloof!”. Als Hij zegt “kom”, dan meent Hij dat, maar het is aan ons om het te doen of niet.
In 2:23 heeft Hij een discussie met de farizeeërs over aren plukken op de sabbat en zegt dan :”De sabbat is gemaakt om de mens en niet de mens om de sabbat”. Jezus confronteert ze met hun opvattingen door Zijn wandel, maar Hij zegt niet “jullie zitten helemaal fout, want…. en Ik wil dat jullie onmiddellijk stoppen op deze wijze sabbat te vieren of dit aan anderen te leren, want het is schadelijk”.
Het zijn de farizeeërs die komen met een oordeel “waarom doen Uw leerlingen wat op de sabbat niet mag?”. Jezus was het zeker niet eens met de opvattingen van de farizeeërs, maar Hij maakte er geen aandachtspunt van om die misstanden recht te gaan zetten. Anderzijds ging Hij ze niet uit de weg om openlijk afstand te nemen van hun “schandelijke leer”.
Religie zegt “je doet het fout; dat mag niet; zo moet je het doen. En op grond van wat geschreven staat laat ik jou zien dat je het verkeerd doet. Maar ik vergeef je en ik zal voor je bidden”.

Het ‘lezen’ wat Jezus niet deed, heeft me aan het denken gezet. Hoe dwingend ben ik eigenlijk? Ik kan ook hele stellige ideeën hebben, hoe het zit en wat iemand wel en niet mag doen. En het is lang niet altijd mijn taak en verantwoordelijkheid om daar iets van te vinden. Ik betrapte me erop dat ik in mijn gebeden soms ook ‘heel dwingend weet wat er in mijn opinie gebeuren moet’. Ik span God nog net niet voor mijn karretje om Hem te zeggen dat ik het een goed plan vindt als Hij dit zo snel mogelijk gaat uitvoeren, maar…die geest van denken zit er soms heus wel in. Heer help!
“Verlos me van elke vorm van religie. Maak mijn denken, lezen en horen er schoon van; en Heilige Geest van God help me te ontdekken wat ik bidden kan”.
Hoe het dan wel ‘moet’ met dat bidden, oh nee kan, wil ik graag van Hem leren.

Het begint met een belofte

Er heeft zich laatst een incident op mijn werk voorgedaan en om te onderzoeken hoe het heeft kunnen gebeuren werd gevraagd aan de mensen die hebben gewerkt, om te vertellen wat ze hebben gezien. Een eenvoudige vraag, maar daar komen heel verschillende verhalen uit, die ook heel verschillend beginnen. Want hoe begin je zo’n verhaal? Start bij de oorzaken die hebben geleid tot…Start je bij de betrokken personen, start je chronologisch, start je bij de hoofdlijnen?
Het begin van een verslag verteld vaak iets over de kijkrichting van de persoon, wat de verteller belangrijk vindt om over te brengen. Daarom boeit het me om te zien waar de schrijvers van de 4 evangeliën hun verhaal mee zijn gestart, want daarmee vertellen ze ons iets. Elk van de schrijvers van het evangelie onthuld een aspect van Jezus.

Als ik een tittel boven de start van Mattheus zou moeten zetten wordt het: Beloftes.
Hij begint met: Geslachtsregister van Jezus Christus, de zoon van David, de zoon van Abraham. Abraham verwekte Isaak, Isaak verwekte Jakob, Jakob verwekte Juda en zijn broeders, Juda verwekte…
Zijn geslachtslijn begint niet bij Adam en Eva, wat chronologisch misschien begrijpelijk zou zijn, maar als 1ste noemt hij “zoon van David”. Dat is de geslachtslijn waaruit God heeft belooft dat de Verlosser zou worden geboren.
Jezus is de Zoon van de belofte. Die beloftes die starten bij Abraham, die de belofte had van een zoon. Wat Mattheus ons verteld is: God beloftes zijn “ja en amen”, en wij hebben deel aan die beloftes.
Het gaat namelijk niet om Gods zegeningen die Hij in het begin van de gehele schepping aan Adam en Eva geeft, maar het gaat om de beloftes die God geeft aan Zijn kinderen. Mensen die van God zijn, die hun leven aan Hem geven.

Aan Abram, in zijn onbesneden staat, beloofde God in Gen.12:2 Ik zal u tot een groot volk maken en u zegenen, en uw naam groot maken en u zal tot een zegen zijn. Ik zal zegenen wie u zal zegenen en wie u vervloeken zal Ik vervloeken..” . Gen15:4 uw lijfelijke zoon, die zal uw erfgename zijn. 5 Zie toch op naar de hemel en tel de sterren, als je ze tellen kan,- zo zal jou nageslacht zijn”, en daar horen wij bij, door geloof tot rechtvaardigen gerekend (Rom.4).
Onze (natuurlijke) onvruchtbaarheid, zoals Abram die had, is voor God geen obstakel om Zijn beloftes waar te maken.
In de geslachtslijn van Mattheus staan bijzondere mensen vermeld. Zoals Rachab een hoer(!), die woonde in Jericho, het vijandelijke bolwerk van de Kanaänieten (Joz.2). Maar vijandige bolwerken kunnen Gods beloften niet verijdelen.
In die geslachtslijn staat Ruth, een Moabitische vrouw (Ruth1:4). Het volk van God mocht zich geen vrouwen uit het volk van Moab nemen, want zij bedreven gruwelen in Gods ogen. Maar wie zich bekeert van zijn gruwelen en God liefde en trouw bewijst, vallen God beloftes ten deel.

In die lijn staat Salomo. Hij werd verwekt uit het overspel van David met de vrouw van Uria. Kan het nog wonderlijker? Maar de zonde van David kunnen de belofte van God niet weg-zondigen.  David bekeert zich met heel zijn hart van zijn zonden en wanneer hij voor God een huis wil bouwen geeft God hem een belofte die veel verder gaat als dat David had durven dromen. “wanneer uw dagen vervuld zijn en gij bij uw vaderen te ruste zijt gegaan, dan zal Ik uw nakomeling, uw eigen zoon, na u doen optreden, en Ik zal zijn koningschap bevestigen. -Ik zal zijn koninklijke troon voor immer bevestigen. Ik zal hem tot een vader zijn, en hij zal Mij tot een zoon zijn. Wanneer hij ongerechtigheid bedrijft, zal Ik hem tuchtigen met een roede der mensen en met slagen der mensenkinderen. Maar mijn goedertierenheid zal van hem niet wijken, zoals Ik haar heb doen wijken van Saul, die Ik voor uw aangezicht heb weggedaan. Uw huis en uw koningschap zullen voor immer bestendig zijn voor uw aangezicht, uw troon zal vast staan voor altijd”. (II Samuël 7:12-16). Gods beloftes gaan onze stoutste dromen te boven, ze hebben een euwigheidsperspectief. Het kan misschien 10 jaar duren, het kan generaties duren, maar het zal gebeuren.

Dan komt Rehabeam, die ervoor zorgt dat het koninkrijk Israël in tweeën scheurt. Maar ook scheuring verscheurd Gods belofte niet.
De koning na hem gingen door met zondigen en het werd Israël zijn ondergang. God leidde hen in ballingschap. De zonde van het volk was zo groot dat ze weg werden gestuurd, uit Gods nabijheid, maar God draait geen van Zijn beloftes terug. Al kan God Zijn beloftes niet realiseren door zonde en afvalligheid, toch blijft God trouw. Mattheus schrijft: “van Abraham tot David, 14 geslachten; van David tot aan de ballingschap 14 geslachten en van de ballingschap tot Christus 14 geslachten”, zou voor de Heer iets te wonderlijk zijn?

Zelf had ik 10 jaar geleden een droom. In de 1ste plaats was ik ( ja, geloof het of niet) heel boos. Ik wilde helemaal niet hebben wat God me in die droom beloofde. Toen ik me realiseerde dat God echt het allerbeste voor mij wil, dat Hij een liefdevolle Pappa is, die mij wil zegenen en mij geen verdriet wil doen, toen ben ik de droom gaan omhelzen. Ik ben met God in gesprek gegaan en heb Hem verteld wat ik graag zou willen. In die 10 jaar heb ik getwijfeld, ervoor gebeden, het ‘op de plank gelegd’, mezelf voor gek verklaard…..alles wat je maar kan verzinnen. Tot precies één jaar geleden gebeurde wat God me had laten zien.
In enkele secondes wist ik wat ik wist en niemand kon dat geloof wegnemen. Al het argumenteren, al het vechten en dromen, stortte als de muren van Jericho in elkaar en volgens mij rolde God bijna van Zijn troon van het lachen. Ik was uitgepraat en God heeft het laatste woord.
We lezen het in Gods woord en we ervaren het in ons eigen leven, als God iets belooft dan zal Hij het doen.

Wat doen we met kerst?

Tja! Die vraag plopte weer eens op en dan bedoel ik niet in de praktische zin van “waar zijn we, wie van de familie doet er mee en wat gaan we eten”. Mijn vraag is meer hoe gaan we dat vieren?
Het punt is namelijk wanneer je een klein beetje onderzoek verricht dan blijft er niet veel over van ons kerstfeest. Het tijdstip van de viering klopt niet, de versieringen kloppen niet, het vervangende verhaal van de kerstman is al helemaal niet acceptabel, de commercie eromheen is hopeloos gedoe….Dat is erg veel “zo willen wij het dus niet”, maar wat willen we dan wel?

Het is Zijn geboortedag, dus vroeg ik mij af of Jezus zelf Zijn verjaardag heeft gevierd?
Een Joods-messiaanse site weet mij te vertellen dat verjaardagen in de Joodse cultuur een blijde gebeurtenis zijn, een vreugdedag een simcha. Een dag om onze Schepper te danken dat Hij weer een jaar aan ons leven heeft toegevoegd.
Op de avond voor de verjaardag trekt men zich terug om het afgelopen jaar te overdenken, wat ging er goed, wat ging er niet zo goed, een stukje zelfonderzoek. De dag zelf wordt gevierd met familie, vrienden en genodigden. Er zijn veel lekkere dingen te eten, gedronken en muziek. “De verjaardagen zijn in Israël derhalve ware smulfeesten evenals ook met Shabat en de Bijbelse feestdagen het geval is”, zegt de schrijver van de site.
Een voorbeeld van een feest is de thuiskomst van de verloren zoon, waarbij alle familie, vrienden en buren bij elkaar werden geroepen, en het gemeste kalf werd geslacht. De vader zei tegen zijn andere zoon: “Wij moeten feestvieren en vrolijk zijn, want uw broeder hier was dood en is levend geworden!”. Dat is nog eens een opdracht. Er wordt wat af-ge-feest en gegeten in de Bijbel. God zelf houdt een groot feestmaal voor alle volken met vette spijze en belegen wijnen wanneer Hij verenigt wordt met Zijn volk, Jes.25:6-8.
Fijn! Wat de kerstdagen betreft, concludeer ik met enig plezier dat het idee van lekker eten, drinken en muziek mag blijven. Een smulfeest klinkt toch een heel stuk beter als de degenererende woorden “vreetfeest” wat ik ook nog wel eens hoor.

Het idee van vooraf overdenken spreekt me ook wel .hetzij aangepast, want ik kan niet voor Jezus denken. Maar ik kan er wel over denken hoeveel ruimte Jezus dit jaar in mijn leven heeft gekregen. Hij kwam voor mij en wat heb ik daar mee gedaan? Ben ik tevreden hoe ik dat het afgelopen jaar heb gedaan of wil ik eigenlijk veel meer van Hem in mijn leven en hoe ga ik dat dan doen?
Verschillende schrijvers kenden de waarde van terug denken :“Leer ons onze dagen tellen, dat we een wijs hart bekomen, zegt Ps. 90:12. In Ps. 143:5 schrijft David: “Ik gedenk aan de dagen van ouds, ik overpeins al Uw daden, ik overdenk de werken Uwer handen.”
Dan zitten we nog met het tijdstip. Natuurlijk kunnen we op elke willekeurige andere dag in het leven een verjaardag vieren. Dat is niet gebonden aan 25&26 december, maar het mag wel! Ook al is het aannemelijk dat Jezus in september geboren is dan kunnen we toch gebruik maken van de vrije dagen die we ervoor krijgen om het op dat moment te vieren.

Ook binnen Joodse stromingen is er discussie hoe iets gevierd moet worden en zijn er stromingen die het vieren van een verjaardag verbieden, want het vieren van een verjaardag staat niet in de Bijbel. Deze discussie wordt ondersteunt met bewijzen dat aspecten van verjaardagvieren van heidense oorsprong zijn.
Natuurlijk kan dat een wake-up-call voor ons zijn, een bewustwording dat we heidense aspecten in onze vieringen hebben verwerkt, maar om het kind nu met het badwater weg te gooien, dat gaat te ver. Jezus Zijn verjaardag vieren is niet verkeerd, maar de manier waarop we dat doen kan heidens zijn. Het Leven wat God geeft is een cadeau wat gevierd mag worden: “L’chayim!”, op het leven! En zoals de Joden elkaar toewensen: “Mazal tov l’yom haHuledet v’ad me’a v’esrim!- Van harte gefeliciteerd met je verjaardag en moge je 120 jaar oud worden!”.
Nou dat is Hem gelukt, eeuwig en misschien wel 2017 jaar volgens onze aardse jaartelling. Dat zijn nog eens een hoop kaarsjes om neer te zetten!