Is echtscheiding verboden!?

De hele kerk staat op zijn kop want Truus en Pietertje (fictieve namen) gaan na 25 jaar scheiden. Een verdrietige zaak. Niemand heeft het aan zien komen en iedereen vindt er wat van. Maar de vraag die de gemeenteleden vooral bezig houdt is: Hoe moeten ze nu met Truus en hoe moeten ze nu met Pietertje omgaan? Wie zit er hier fout en moet terecht gewezen worden? Want de Bijbel verbiedt toch echtscheiding?Tja?!?!! Is dat werkelijk zo?

Er zijn een aantal Bijbelgedeelten van grote invloed op onze opvattingen rondom echtscheiding. Ik begin met Maleachi 2:15-16. “Wees op uw hoede voor uw hartstochten, en dat men niet ontrouw worde aan de vrouw zijner jeugd. Want Ik haat echtscheiding, zegt de Here, de God van Israël, en dat men zijn gewaad met geweldpleging overdekt, zegt de Here der Heerschare. 

Wat lezen we hier precies? Is dit een verbod op echtscheiding?
-Eerst maar even de context van dit Bijbelgedeelte.
In de 1ste alinea’s van Mal. zegt God dat Hij van het volk van Israël houdt, maar het volk heeft de Here niet lief. Ze brengen onheilige offers, hun priesters zijn onheilig, gedragen zich onwaardig en God verwijt Zijn volk ontrouw te zijn.
Na de tekst in 2:16 zegt God, dat Hij een Engel des verbonds zal sturen; wie kan die dag verdragen? “Hij” (de Engel des verbonds) zal de priesters reinigen als zilver en goud. Ze moeten zich bekeren, want er komt een grote en geduchtige dag des Heren(eindtijd taal).
-De onderwerpen waarin de tekst is ingebed, hebben betrekking op: een heel volk, en met name de priesters. De teksten spelen zich af op eeuwigheidsnivo, (heiliging van den beginne tot het einde); in de relatie tussen God en zijn volk.
In dat opzicht is het best vreemd om die ene zin ertussenuit te trekken en te concluderen dat God het hier plotseling heeft over de individuele relatie van de mens, tussen man en vrouw (met name Truus en Pietertje).

-De tijd waarin Maleachi schrijft is ongeveer te bepalen na de ballingschap, waarbij het volk 70 jaar gescheiden was van het land wat God hen gaf; en de plek waar God Zijn woning had gemaakt, Jeruzalem. De 3de golf Israëlieten terug is gekeerd naar Israël onder leiding van Zerubabel en er is wanorde.
Op niveau van de relatie tussen God en Zijn volk, heeft het God onnoemelijk veel pijn gedaan om Zijn volk weg te zenden. Hij wil niet scheiden van Zijn verbondsvolk, maar opnieuw staat zondig handelen van het volk/priesters, de relatie in de weg.
-Daarover lezen we in Ezra 9. Het volk, met name de priesters en levieten (Ezra 9:1-2;) waren huwelijken aangegaan met omliggende volken. Kananieten, Hethieten, Feresieten, Jebusieten, Ammonieten, Moabieten, Egyptenaren en Amorieten; volkeren die in Gods ogen gruwelen bedrijven. Het was voor de Israëlieten verboden om met andere volken te huwen en zich te bezondigen aan de afgoderij van deze volken. In de taal het O.T wordt afgoderij overspel genoemd.
De tekst uit Mal.2:15 “Wees op uw hoede voor uw hartstochten, en dat men niet ontrouw worde aan de vrouw zijner jeugd. Want Ik haat echtscheiding, zegt de Here, de God van Israël, en dat men zijn gewaad met geweldpleging overdekt, zegt de Here der Heerschare”, isluit volledig aan bij de situatie van Ezra 9.
De ‘vrouwen van hun jeugd’, zijn de vrouwen van hun eigen volk waaraan zij ontrouw geworden zijn. (zie ook Mal.1:6-7; 2:1-2). En Ezra gaat dit rechtzetten, de huwelijkspartners en kinderen uit niet-Israëlitische volken moeten terug naar hun eigen volk. Een massale echtscheiding! Die opdracht heeft Ezra van God gekregen, zou God tegen zijn eigen verbod op echtscheiding ingaan?
God ziet hun tranen wanneer zij zich onder luid geween in Ezra 10:1-4 voor God buigen en schuld belijden; wanneer ze moeten handelen en hun eigen vrouwen en kinderen moeten wegzenden. God kent hun pijn! Daarom haat Hij dit wegzenden, Hij heeft geen vreugde over de maatregelen die Ezra moet uitvoeren.
In die zin zegt God in Mal.2:15 dat Hij echtscheiding haat, maar toch geeft Hij er zelf opdracht toe. Hij haat ook de pijn waar Truus en Pietertje doorheen gaan, maar het is een misvatting om te concluderen dat Pietertje gehuwd moet blijven met de vrouw waar hij verliefd op werd toen je jong was.

Behalve naar de geschiedenis kunnen we ook kijken wat er nu taalkundig werkelijk staat.
-Terug naar de taal van het O.T. Het woord wat de NBG vertaald is met ‘echtscheiding’ is :”שָׁלַח-shalach” wat betekend “wegzenden”.
God haat het om Zijn volk, shalag-‘weg te zenden’.
Het woordje “wegzenden” is een heel algemeen voorkomend werkwoord wat 847 keer in het O.T wordt gebruikt. Het kan niet exclusief vertaald worden als “echtscheiding” zoals verschillende NL vertalingen dat doen, dat versmalt de interpretatie.
-Een zelfde woord voor “echtscheiding” duikt op in het N.T, “ἀποστάσιον- apostasion”.  Dit zelfde woord wordt ook gebruikt bij “het wegzenden van de schare, Matt.15:32. Of b.v in Matt.27:17 de keuze Jezus vrij te laten of Barnabas.
De context waarin het woord gebruikt wordt met betrekking tot echtscheiding, spreekt 3x over “het mee geven van een scheidbrief”.(Matt.5:31-32; 19:8; Marc.10:2,4,11,12).

In tegenstelling tot een huwelijks-certificaat, waarover in de Bijbel nergens wordt gesproken, bestaat er wel een rechtsgeldig scheidingscertificaat, waarin wordt verklaard dat de vrouw van haar man is weggezonden.
Deze scheidbrief vindt zijn oorsprong in Deut.24:1 “wanneer iemand een vrouw genomen- (gehuwd heeft), dan zal hij, als hij haar geen genegenheid toedraagt, omdat hij iets onbehoorlijks aan haar gevonden heeft, en hij een scheidbrief geschreven en haar die overhandigt heeft, waarna hij haar uit zijn huis heeft weggezonden…”, -haar niet weer opnieuw tot vrouw mogen nemen”.
Hoewel het van de beginne nooit de bedoeling is geweest (Matt.19:8) dat er echtscheidingen plaats zouden vinden, heeft de wet daar wel een regeling voor.
Dit heeft Mozes die de wet heeft ontvangen, in diezelfde wet geregeld.(sta hier even bij stil wat dat betekend)
Een later verbod op echtscheiding in Mal. zou daar dan toch mee in strijd zijn?  Als er een volledig verbod op echtscheiding zou bestaan, is het logischer wanneer dit in de wet al vastgelegd zou zijn. In plaats daarvan is er een regeling: Deut.2 indien men elkaar geen genegenheid toedraagt, omdat men iets onbehoorlijks aan elkaar gevonden heeft. Jezus bevestigt dat de scheidbrief vanaf Mozes is toegestaan (!), met het oog op de hardheid uwer harten, Matt.19:8. Hij trekt die toestemming niet in, wat Hij heel eenvoudig had kunnen doen.

Dit breekt een nieuwe discussie open, met betrekking tot Matt.8:9 waarin Jezus antwoord op de vraag van de Farizeeërs: Wie zijn vrouw wegzendt om een andere reden dan hoererij en een ander trouwt, pleegt echtbreuk. NBG. Let nu op de Griekse grondtekst. Die is anders als de NBG, even woord voor woord: “Ik zeg opnieuw tegen u dat wie toch scheid van zijn vrouw behalve een andere reden als sexuele immoraliteit en iemand anders trouwt pleegt overspel”.
De reden van het wegzenden, is bepalend of er sprake gaat zijn van overspel als gevolg. Dit zegt niet dat echtscheiding verboden is, (ongeacht wat de precieze reden daarvoor is),maar of er een ‘religieus strafbaar feit’ uit voortvloeit; een schuld ten opzichte van God.
Dit is geheel overeenkomstig met het 7de geboden in Ex.20:14 NBG gij zult niet echtbreken. In het Hebreeuws “lo Naaph”: vertaald: Niet overspel plegen- of in het Engels “commit adultery”.
Jezus legt een zeer hoge standaard wanneer het gaat om sexuele reinheid, denk even aan Matt.5:27 Je hebt gehoord dat er gezegd is: Gij zult niet echtbreken. Maar ik zeg u: Een ieder die een vrouw aanziet om haar te begeren, heeft in zijn hart reeds echtbreuk met haar gepleegd. Het woord “Echtbreken” heeft geen betrekking op echtscheiding maar op sexuele immoraliteit.
De context van Matt.5 is de Bergrede; Jezus en de wet, waarin Hij zegt: Ik ben niet gekomen om de wet te ontbinden maar om de wet te vervullen. Met andere woorden, menselijkerwijs is het onmogelijk om de wet te vervullen. Wij allen hebben gefaald en hebben de genade nodig die Jezus ons heeft gegeven.

Wie durft elkaar dan te veroordelen op echt-scheiding en wie durft er te bepalen dat er sprake is van echtbreuk?
Is dat op het moment dat iemand op heterdaad wordt betrapt op overspel, zoals de vrouw die voor Jezus werd gebracht?
zij die zonder zonde zijn werpe de 1ste steen”, want ik ben ervan overtuigt dat elke man en vrouw, wel eens een ander zal hebben begeert.
Een wet op puurheid die zo vergaand strekt, is menselijkerwijs niet te beoordelen maar kan slechts door God zelf die het hart aanziet worden getoetst.

Marc.10:9 voegt nog een zin toe die Mattheus niet aanhaalt “Hetgeen dan God samengevoegd heeft, scheide de mens niet“.  Het Griekse woord xōrízō -scheiden, krijgt hier door zijn context  een cultureel bepaalde betekenis. Daarmee bedoel ik het volgende, dit werkwoord wordt ook gebruikt in Hand.1:4 waar de opdracht van Jezus wordt aangehaald dat de discipelen Jeruzalem niet mogen verlaten, maar moeten wachten op de komst van de Heilige Geest. In Hand.18:1 waar Paulus Athene verlaat; en in v2 -Claudius heeft bevolen dat alle Joden Rome zouden verlaten. Natuurlijk is er in al die situaties geen sprake van echtscheiding.
-Anderzijds is het nog maar de vraag of God Truus en Pietertje bij elkaar heeft gebracht? Veel mensen gaan huwelijken aan omdat ze dat zelf hebben gekozen en God heeft ze gezegend. Maar het is niet ondenkbaar dat het een hele slechte menselijke keuzes was, die heel verkeerd uitpakt, ondanks Gods zegen.
Ik denk dat er heel wat huwelijken onbruikbaar/onvruchtbaar zijn voor het Koninkrijk van God, omdat de mensen zelf hun huwelijkspartner hebben uitgekozen.
Is het dan mogelijk om je te bekeren van de verkeerde keuze die je in het verleden hebt gemaakt en besluit daar niet langer mee door te gaan ?

Voor de duidelijkheid, ik ben geen voorstander van echtscheiding want het brengt onbeschrijfelijk veel leed met zich mee, maar ik verzet me tegen het dogma dat het verboden is om te scheiden.
“Ja maar…je hebt een belofte gedaan!”, is een veel gehoord argument en daar ben ik het geheel mee eens!
Maar dat betekend ook dat je handel en wandel daarmee in overeenstemming dient te zijn. Je kunt niet ‘ja’ zeggen en vervolgens ‘nee’doen. Toch falen we allemaal in het nakomen van onze beloftes, niet 1 persoon uitgezonderd. Ooit hebben Truus en Pietertje ‘ja‘ gezegd, maar in hun dagelijkse wandel kunnen ze heel vaak ‘nu even niet‘ gecommuniceerd.
Binnen elke menselijke relatie waarin beloftes worden gebroken, komen we tot een punt waarin we zeggen: “dit is te veel, zo kunnen we niet verder”.  Je doet elkaar voortdurend pijn, met alle schade van dien. Dat kan gebeuren tussen broers en zussen, ouders en kinderen, tussen vrienden. Binnen die relaties kan je komen tot het punt dat je stappen terug moet doen, omdat er een onleefbare/onwerkbare situatie ontstaat, op basis van niet nagekomen beloftes.
Met een verbod op echtscheiding zeggen we feitelijk, (op basis van vermeende Bijbelteksten): “Binnen elke menselijke relatie mag je een andere verhoudingspositie kiezen, behalve tussen man en vrouw.  Binnen die relatie mag men grenzeloos zijn beloftes breken en moet men grenzeloos incasseren en vergeven. En je mag niet van je post wijken. Ga maar met je gebrokenheid naar God en die maakt alles heel”.
Dat vindt ik iemand een ondraaglijke last opleggen.

Ja, er zijn nuances, ik ben ook van mening dat je niet zomaar een huwelijk op moet geven, dat je 1st alles moet hebben geprobeerd wat binnen je vermogen ligt (dat is mijn opvatting, geen Bijbels gebod). Maar wie is een ‘buitenstaander’ om te beoordelen dat er niet genoeg is gedaan of dat Truus en Pietertje dit best nog een poosje kunnen verdragen?
Ik begrijp wel dat hiermee nog lang niet het laatste woord is gezegd over echtscheiding, maar met de Bijbel in de hand vindt ik ruimte, in plaats van verbod; genade in plaats van oordeel, en een God die ons nooit zo fout vindt, dat Hij ons niet meer zien wil.

Drs.Koos van Delden heeft een boekje geschreven waar hij het verschil tussen echtbreuk en echtscheiding duidelijk uiteenzet, kijk daarvoor eens  op een recensie van https://cip.nl/48072-mag-je-echt-niet-scheiden

Advertenties

goedgekeurd, aangenomen en gewenst

Wanneer je bij mijn dochter binnenkomt wil de hond het liefst de 1ste zijn die door jou begroet wordt.
Hij wringt zich letterlijk in alle bochten voor wat aandacht en een aai. Hij trekt zijn lip op alsof hij lacht, hij piept, draait, kronkelt en kwispelt zich suf. Wij mensen leggen die hang naar goedkeuring, gezien, aangenomen en gewaardeerd zijn,  er niet zo dik bovenop. We verstoppen het ’t liefste, tenminste, ik wel.
Als een puber speel ik “cool” en  “relaxed” alsof het me totaal niet uitmaakt wanneer een ander aan mij voorbij loopt, me niet ziet staan en mijn kwaliteiten niet vraagt. “Nee, prima hoor, als je met die en die overlegt. Die ander kan dat veel beter beantwoorden ….. Ik heb er uiteindelijk ook helemaal niets mee te maken….Je bent vrij om te kiezen wie je wil inzetten”. Maar ondertussen glijdt die ervaring af naar een duister hoekje van mijn emoties.
Het land op een vieze bodem van ‘eerdere ervaringen’, waar de boze mestkorrels heeft gestrooid van leugens zoals  :”Daar heb jij de kwaliteiten niet voor, ze vinden jou te slap,niet goed genoeg….. Ze vinden jou niet leuk genoeg, was je maar wat opener en spontaner….”, enz. Met als eindresultaat dat ik me volslagen prut voel en me zuchten in mijn mand terugtrek.
Hoogste tijd voor een goede schoonmaakbeurt.
-Die situaties uit het verleden, daar mag ik mee afrekenen; vergeef de mensen die erin betrokken zijn en vraag God de verwondingen te genezen.
-De leugens die zijn uitgestrooid wijzen altijd naar mijzelf, het wordt op de persoon gespeeld en ze staan haaks op Gods waarheid over mij.

Hoe je schoonmaak er ook uit mag zien, of het een grondige poetsbeurt moet zijn, of een simpele sopdoek, hier een paar korte schoonmaaktips:
*1st het menselijke aspect. Het is zelden persoonlijk wanneer mensen aan je voorbij lopen en daar zijn duizend en één redenen voor aan te wijzen. Doorgaans zijn we zo zelfgericht dat we vaak niet eens opmerken wat er recht voor ons neus staat. We zouden naar de leiding van de Heilige Geest moeten luisteren maar vaak zitten onze oren vol met onze eigen gedachten. En zo kan je er zelf nog wel een paar bedenken.
*Gods waarheid is dat Hij ons allemaal, stuk voor stuk geweldig vindt. Hij zal nooit negatief of lelijk over ons denken of spreken. Hij vindt ons meer dan goed genoeg. Hij houdt van onze eigenaardigheden en Hij ziet geen onbruikbaar vuil. Hij ziet ons schoongewassen zonder vlek of rimpel, zonder zonden.
-Hij maakt ons bekwaam voor de taken die Hij ons geeft. Hij overlaat ons met zegeningen, wijsheid, kundigheid en oplossingen, die we mogen inzetten op elke plek. In Hem zijn wij rijk. We schieten niet te kort en we zullen niets te kort komen.
-Hij stuurt Zijn kinderen niet terug in hun mand, want Hij vindt het heerlijk om samen met ze op te trekken.In feite staat Hij als de hond vooraan bij de deur zijn staart er af te kwispelen om met jou op stap te mogen: “gaan we uit….ja, ja, ja gaan we uit???”.

Geen geest om opnieuw te vrezen.

Rom.8:15 “Je hebt niet ontvangen een geest van slavernij om opnieuw te vrezen”.
Het is vaak de angst zelf die ons tot slaaf maakt, omdat het in ons binnenste voelt als hetgeen de waarheid is.
Een voorbeeld, ik heb nog wel eens last van hoogtevrees. Op het moment dat ik in een diepte kijk, krijg ik in mijn hele lichaam het gevoel dat ik val. Al mijn spieren spannen, ik meen mijn evenwicht te verliezen en als ik mijn ademhaling niet onder controle hou sta ik naar lucht te happen als een bejaarde jogger. Die reactie komt al tot stand voordat ik heb kunnen denken, de emotie reageert 1st.
Maar dat wil nog niet zeggen dat die emotionele reactie, de echte waarheid is. Het mag voor mij voelen alsof ik dood ga vallen, maar de kans dat dit gebeurt vanaf een keukentrapje is niet zo heel erg realistisch.
Sommige emoties werken precies hetzelfde. Je kan zo bang zijn voor afwijzing of om buitengesloten te worden, er niet bij te horen, dat je jezelf (soms onbewust) in allerlei bochten wringt om dat maar niet te laten gebeuren. Je doet bijvoorbeeld je uiterste best om emotioneel bij iemand aan te sluiten, te bevestigen dat jullie dezelfde mening hebben. Soms gaat het zo ver dat mensen delen van het gedrag van de ander gaan kopiëren. De angst om niet leuk gevonden te worden maakt je slaaf van je angst en uiteindelijk ook van mensen. De onderliggende overtuiging kan zijn, dat je van mening bent dat je niet in staat bent om de pijn van afwijzing te verdragen. Maar voordat je dit hebt kunnen bedenken heb je uit emotie al zo gereageerd.

Wat we nodig hebben is niet alleen vernieuwing van ons denken, om realistischer naar de situatie te kunnen kijken, maar vooral vernieuwing in onze emoties. Paulus zegt hier dat God ons geen geest van angst en slavernij geeft, maar de Geest van het zoonschap. De heilige Geest die vol liefde van de Vader is, liefde die elke vrees uitdrijft.
De geest van het zoonschap gaat over onze ware identiteit, kinderen van een grote God, een liefdevolle Vader, volkome vrijgekocht.
Gebed: Heer vergeef me de leugens die in mijn emoties werkzaam zijn. Geef me meer van Uw geest en drijf alle vrees uit, in Jezus naam.

Omgaan met een verlies in de strijd

Rom.8:37 Maar in dit alles zijn wij meer dan overwinnaars door Hem die ons heeft liefgehad.

Ik zat van de week een film te kijken over een reddingszwemmer. Het was hem in een noodsituatie niet gelukt om zijn drenkeling uit het water te halen. Het slachtoffer overleed en de redder worstelde met zichzelf.
Natuurlijk was het een film, maar de worsteling is zo herkenbaar. We hebben ergens voor gestreden, met al onze tijd, kracht, inzet en geloof. En dan verlies je…..
Hetgeen wat je dacht tot een goed einde te kunnen brengen glipt uit je handen en gaat onherstelbaar kapot.
Dat is het moment dat de boze direct de triomfvlag hijst, eindelijk is er modder die hij ‘met aannemelijke gronden’ naar ons kan gooien. “Het is bewijsbaar en zichtbaar, en het is onze fout’.
De boze probeert ons te verleiden om een zwart-wit positie te liezen: om de schuld af te wijzen en bij externe factoren neer te leggen of de schuld geheel en al op ons te nemen en in een hoekje weg te kruipen.
Het verwerken van onze verliezen samen met God ligt een stuk genuanceerder, maar deze 3 aspecten zal iedereen tegenkomen bij het verwerken van zijn verliezen. We hebben het nodig om te relativeren waar onze schuld uit bestaat, voor welk deel waren we verantwoordelijk en voor welk deel niet? Daarna dealen we met die schuld en ontvangen we genade. En we dealen met de schade die er is ontstaan.

En dan terug in het zadel!
Je weet van de genade, je weet dat God je vergeeft, je bent gekocht en betaald door het bloed van Jezus Christus….maar de 1ste keer dat je ‘je voet weer op het water zet’ om te doen wat voorheen fout is gegaan, dat is een andere strijd.
De boze doet je maar al te graag denken dat je een waardeloze ‘piep’ bent (vul je rol maar in: moeder, vader, echtgenoot, vriend, enz), want wij hebben de strijd immers toch verloren???
Wat de boze echter vergeet is dat een kind van God altijd sterker terug komt.
Met Gods genade op zak, met geleerde lessen en een heleboel meer kennis en wijsheid, gaan we de strijd niet meer in zoals de 1ste keer.  We gaan er sterker, beter en met God machtiger in als de vorige keer. Er zijn misschien geen garanties dat deze keer de overwinning wel wordt behaald, maar de kans op overwinning is groter dan de keer daarvoor, niet kleiner!

littekens op je ziel

2 Tim.2:20 in een groot huis zijn niet alleen voorwerpen van goud en van zilver, maar ook van hout en van aardewerk, en wel deels met eervolle en deels met minder eervolle bestemming; indien iemand zich nu hiervan gereinigd heeft, zal hij een voorwerp zijn met eervolle bestemming , geheiligd, bruikbaar voor de eigenaar, voor iedere goede taak gereed.

We leven in een maatschappij waarin gebruiksvoorwerpen massaal worden geproduceerd. Borden, kopjes en kommetjes hoeven niet veel te kosten dus als er eens eentje stuk valt gooi je de scherven weg en koop je een nieuwe. In Gods koninkrijk staat het echter anders voor.
Er zijn massa’s mensen, maar met dat verschil dat er van elk maar eentje is. Wanneer die ‘valt of breekt’ wil God de Vader die met eindeloze liefde en geduld weer repareren. Het weggooien van de scherven van Gods geliefde kind, is geen optie in Gods ogen. Niemand kan dit ene uniek levende wezen vervangen. Elk gebroken ‘voorwerp’ wordt liefdevol gereinigd, genezen en eervol hersteld.

In Japan kent men een kunstvorm die dit prachtig uitbeeld, genaamd Kintsukuroi. Gebroken aardewerk wordt hersteld met goud, waardoor de breuk niet wordt weggemoffeld maar de schoonheid benadrukt van herstel. Het ‘litteken’ vormt een toegevoegde schoonheid aan het vaatwerk, niet iets om je voor te schamen.

Het unieke ‘voorwerp’ zal niet verloren gaan, maar is geheel bruikbaar voor zijn Eigenaar. Zo denk ik dat de littekens die wij dragen getuigen van de liefde en de genezingskracht van onze God. Ze hoeven hoeven niet verstopt te worden maar mogen getuigen van hoop voor ieder die gebroken is.

Hoe kijk jij tegen verlies aan?

dsc_0534Ik weet niet hoe het met jullie is, maar elke keer als er iets moois, iets bijzonders in mijn leven zich aandient, steekt ook onmiddellijk de angst om het te verliezen de kop op. Dat heeft alles te maken met dingen die ik heb meegemaakt, dingen die pijn hebben gedaan.
Maar wanneer ik heel eerlijk naar die verliezen uit het verleden kijk, zie ik ook dat ze vaak de grondslag vormen voor mooiere en grotere dingen die daarna op die plek konden komen.
Het afbreken van een relatie, maakte ruimte voor ontwikkeling en genezing. Het verlies van werk, maakte ruimte voor een tijd van rust en een andere baan. Het verlies van een gemeente, opende de deur naar een nog veel mooiere gemeente die mij ruimte geeft om te groeien.
Uit veel verliezen zijn mooie dingen tevoorschijn gekomen en eigenlijk mogen we dat ook verwachten, want dit is in overeenstemming met de regels van het koninkrijk Gods.
Matt.10:39 “wie zijn leven verliest om Mijnentwil zal het vinden”. Zo legde Jezus zijn hele leven als een offer voor de Vader, naar aardse regels één groot verliezen. Maar Hij ziet er meer leven door terug als sterren aan de hemel.
Gebed: Heer help me anders tegen verliezen aan te kijken. Ik leg mijn angst voor verliezen bij U neer en verwacht dat U elk verlies in mijn leven ten goede zal gebruiken.

De bron van geduld

064Knechten en profeten van God hebben de gave van geduld nodig, maar hoe kom je daaraan?
Jac.5:10 “neem tot voorbeeld het lijden en het geduld van de profeten, die in de naam van de Heer hebben gesproken”, zegt de schrijver van de Jacobus brief en daarbij wordt Job tot voorbeeld aangehaald.
Niet zelden liggen er aardse uren dagen, maanden of jaren tussen de woorden die God heeft gesproken, de beelden die Hij heeft laten zien en de aardse realiteit daarvan.
Hoeveel tijd? God weet het, het is Zijn plan. Hij heeft de regie in handen, niet wij.
Daardoor heeft geduld alles met geloof en vertrouwen op God te maken.
Job geloofde ten diepste in God, in Zijn karakter en in het vermogen van God om Job rechtvaardig te doen staan.
Al spraken de omstandigheden misschien tegen het geloof van Job, tocht bleef hij vasthouden aan het feit dat God nog steeds goed, liefdevol, trouw, rechtvaardig en genadig is; ongeacht de dingen die hij kon zien.
Al wezen zijn vrienden naar Job en probeerden ze zijn ongelijk te bewijzen en hem de schuld toe te schuiven, het maakte geen verschil. Job weet wie God is en die kennis is het fundament voor Job’s geduld.
Je zou dus kunnen zeggen dat geduld geloof is die tijd en druk kan doorstaan.

Niet verlaten

03675394f7f36666da02aa6e7f11aedb2 cor.4:7 de kracht die alles te boven gaat, is niet van ons maar van God. In alles zijn wij in druk, maar niet in het nauw; om raad verlegen maar niet radeloos; vervolgd maar niet verlaten….

De 1ste plaats waar Gods kracht wil werken is in onszelf.
Steeds wanneer het leven ons voor vragen plaatst, duwen die vragen ons min of meer naar de God van antwoorden. Waar ons nuchtere verstand denkt dat er geen antwoorden mogelijk zijn, weet God ons aan te raken met datgene wat we echt nodig hebben.
Persoonlijk stond ik een paar weken terug stil bij het overlijden van mijn vader, vorige jaar. Anders dan mijn vriendin die in het verlies van haar vader wordt bepaald bij mooie herinneringen, van dingen die nooit meer terug komen, werd ik opnieuw bepaald bij dingen “die er hadden moeten zijn en er nooit zijn geweest”. Een jeugd van emotionele tekorten en daarin ben ik vast niet de enige. We leven in een onvolmaakte wereld, met onvolmaakte ouders en hebben daarin allemaal onze beschadigde plekken.
Dus ik keek naar mijn emoties en dacht met mijn verstand: dit zijn de feiten waar ik mee te dealen heb. Mijn vader kan het nooit meer over doen en wat niet is geweest kan nooit meer op die manier worden ingevuld.
Dit zijn de momenten van druk, de momenten waarin je raad nodig hebt, het moment waarop je Gods antwoorden nodig hebt. En voor iedereen die naar gelijksoortige te korten kijkt, antwoordde God mij: ”Ik was daar op het moment dat jou aardse vader er niet was. Ik heb jou levensgebeurtenissen gezien, de grote en ook de hele kleine. Ik was erbij toen jij je 1ste stapjes zette en die herinneringen zijn kostbaar voor Mij”. Wat door mensen, niet of beperkt werd gekoesterd en waardevol geacht, wordt door God de Vader tot eeuwigheidswaarde bepaald.

Maak een recht spoor.

Fil.2:4 ieder let niet slechts op zijn eigen belang, maar ieder let ook op dat van een ander. Laat die gezindheid ook bij u zijn die ook in Christus Jezus was

Jaren geleden kreeg ik in een periode van grote moeilijkheden, die menselijkerwijs niet op te lossen waren, een advies van één van de tieners…. ( die de helft van mijn leeftijd was! God gebruikt kinderen!) en dat luidde als volgt: “vergeet nooit voor anderen te bidden, verlies anderen niet uit het oog”.
Serieuze moeilijkheden en verwondingen hebben de neiging om ons zelfgericht te maken.
In counseling kom is regelmatig mensen tegen die mij graag uit de doeken willen doen wat het probleem is, hoe groot de wonden zijn die ze hebben opgelopen, welke schade dat alles heeft aangericht en hoe weinig zij daar zelf aan kunnen doen. Positief advies wordt bedolven onder nog meer redenaties over de omvang en de ernst van het probleem, en dit wordt gebruikt als argument waarom ze bepaalde zaken niet kunnen uitvoeren of verantwoordelijkheden niet kunnen oppakken. Zonder dat ze het weten binden deze mensen zichzelf vast aan hun eigen probleem. In hun spreken geven ze de problemen meer eer als de God die geneest, verlost en hersteld.
Het lijkt misschien een hopeloze situatie maar God wil je uit deze vuilkuil halen. Als je ervoor kiest om uit die situatie te willen breken en het helemaal zat bent dat er maar niets echt volledig lijkt te veranderen, dan  zijn er 4 stappen die jij kunt zetten.steinernes-meer-962969_960_720
1. Beleid je zonde en ontvang vergeving
2. Laat je denken vernieuwen en zet God op de ere plaats.
3. Ga anders spreken over de situatie, zoals Gods woord spreekt.
$. Help anderen, doe praktische taken; heb je naaste lief.
Hoe ziet dat er praktisch uit?

Bidt als volgt:
Stap 1: Vader vergeef me dat ik het probleem meer eer heb toegekend als aan U. Haal me alstublieft uit deze valkuil en Jezus was me schoon met Uw bloed.
Stap 2: Vanaf vandaag besluit ik het anders te gaan doen. U kent de omvang en de diepte van mijn situatie beter als dat ik het zelf weet. Ik leg alle moeilijkheden geheel in Uw hand, dank U dat U bij machte bent mij volledig te verlossen, genezen en te herstellen en dat U dit zal doen, omdat U ernaar verlangt dat ik schoongewassen en heel kan schitteren voor Uw troon, tot Uw eer en glorie.
Stap 4: Heer reinig mijn denken en spreken naar Uw waarheid. Leer mij te spreken over dingen die goed zijn en U te danken voor Uw zegeningen; leer me te bidden voor de dingen die verandering nodig hebben en Uw macht daarover uit te spreken.
Stap 4: Dank u wel dat U mij bruikbaar maakt voor elke goede taak die U in mijn handen legt. Ik ben beschikbaar, ik geef mij aan U, om te bidden, te helpen en zegenen ieder die U op mijn pad doet komen. Dank u wel dat ik niet alleen ben, maar deel uitmaak van Uw familie en een steen ben in Uw bouwwerk.

wijsheid door verdriet

Hoe je omgaat met moeilijkheden in je leven, is bepalend voor de uitkomst hoe je er zelf als mens uit tevoorschijn komt. Niemand kiest ervoor om een mopperige, negatieve, v4fcebba42b412fcfa491b10776deb416enijnige of bittere persoon te worden. Hoe komt het dan toch dat sommige mensen veel lijden mee maken in hun leven en daar mooi uitkomen, terwijl een ander er geen prettiger mens van is geworden?
Onderweg naar die uitkomst, zijn er vele keuze momenten geweest die een negatieve uitslag tot een feit hebben gemaakt.
Prediker 1:18 Want in veel wijsheid ligt veel verdriet, en als iemand kennis vermeerdert, vermeerdert hij smart.
Dat lijkt een depressieve gedachte, maar Prediker laat zien dat lijden en verdriet, kennis en wijsheid  als opbrengst kunnen geven. De keus die onderweg gemaakt wordt is dat deze persoon zich steeds in het lijden afvraagt “Wat kan ik hiervan leren?”.
Iemand die na veel verdriet daar met een zacht hart uitkomt, heeft onderweg gevraagd :”Heer laat mij Uw genade en Uw liefde zien in deze situatie”.
Wie te midden van de nood roept :”Ik wil Uw wonderen en Uw oplossingen zien in dit probleem”, die zal er met een sterker geloof uitkomen en een getuigenis hebben.
Al deze vragen zijn zinvol om vast te houden in het midden van de storm, omdat ze de situatie overstijgen en God erboven plaatsen.
Zien op de situatie, je erover beklagen, je er tegen verzetten, ervoor vluchten, je verantwoordelijkheden bij anderen op hun bordje leggen of in boosheid blijven hangen, zal een vrucht doen groeien van bitterheid, mopperigheid, boosheid en venijn.
Mag je dan niet boos zijn? Natuurlijk wel, maar het zijn geen emoties om in te parkeren. Het zijn normale emoties die we allemaal als mens ervaren, maar dan weer door. Je kan niet in die emoties blijven, ga erdoorheen want ander geven ze een ongewenste uitkomst.
Ga er doorheen, leer van de moeilijkheden en vraag God om Zijn sterkte, Zijn kracht, Zijn wonderen, Zijn genade en Zijn vrede. Zodat we meer gaan lijken op Hem, door de moeite heen.