Een Bijbelse kijk op angst.

asia-785727_960_720De mens is geboren met emoties.
Er zijn een aantal basis emoties die door iedereen op de wereld worden ervaren, van de meest moderne volken tot de meest primitieve stammen in de rimboe. Ongeacht onze opvoeding, de wijze waarop we bepaalde emoties beleven of interpreteren, hebben we wereldwijd een aantal emoties met elkaar gemeen. Hoewel verschillende theorieën discussie met elkaar voeren hoeveel  emoties, en welke precies hiertoe gerekend moeten worden, zal ieder opsomming zowel de kortste als de langste, angst altijd tot de basis emoties benoemen.
Ieder mens kent angst, ongeacht in welke gradatie.
Het is niet mogelijk om geen angst te kennen (!). We worden er allemaal mee geboren.
Nu zal men bij positieve emoties zoals blijdschap, zich niet zo snel afvragen waarom we die emotie hebben, maar voor de emotie angst meent men een verklaring te hebben waartoe dat dient.
Over het algemeen neemt men aan dat angst ons waarschuwt voor gevaar. Angst geeft een meetbare fysieke reactie. Het alarmeert ons basissysteem en maakt ons klaar om te: Vechten, vluchten of bevriezen. Iedereen wereldwijd reageert hetzelfde op angst, onze hardslag gaat omhoog, de ademhaling wordt sneller en oppervlakkiger, alles in ons lichaam is klaar om tot actie over te gaan. De gedachte dat dit de functie van angst is, wortelt echter in de evolutietheorie. We zouden het nodig hebben gehad om als holbewoners roofdieren en andere gevaarlijke zaken te overleven.
Met het scheppingsverhaal als uitgangspunt,  ben ik echter van mening dat het soort angst waar we mee geschapen zijn een ander doel had, ‘in den beginne’. De natuurlijke overlevingsverklaring is dan niet meer van toepassing, dus laten we terug gaan naar Genesis.
God schiep de hemel, de aarde, al het leven en de mens,  en Hij zag dat het goed was.
Alles was “meod tov”, zeer goed. Voor de zondeval was er niets was om te vrezen, behalve God.
Het lijkt mij niet logisch dat God ons schiep met een ‘angst-alarmknop’ als er in den beginne niets was om gealarmeerd over te raken. Er was geen enkele reden om te vechten, vluchten of te bevriezen. Je zou nog kunnen beargumenteren dat God voorkennis had en ons voorbereid had op een leven na de zondeval, waarin wij een alarmsignaal nodig hebben ten opzichte van de boze. Maar God heeft ons niet bedoelt om in zonde te leven , maar in heiligheid. Ik ben van mening dat we zijn geschapen met het vermogen God te kunnen vrezen, omdat de vrezen des Heren helpend is om een rein en heilig leven te leiden tot Zijn eer en glorie.
Toen kwam de slang. Ze namen  een hap van de verboden vruchten, ze hoorden het geluid,… van God die door de hof wandelt Gen.3:8. En plotseling lezen we dat Adam en Eva zich verstoppen voor God.
Noch voordat ze ooit een consequentie van hun zonden hadden ervaren. Ze hadden nog nooit straf gehad, ze hadden geen enkel idee wat er nu zou gaan gebeuren. Toch was er een verandering in hun emoties tot stand gekomen door van de verboden vruchten te eten. Die verandering in hun emoties had tot gevolg dat ze zich gingen verstoppen.
Emotie neemt door de zondeval de leiding over het gedrag en zet een `vluchten, vechten of bevriezen`reactie in gang zoals wij dat in ons hedendaagse leven kennen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s