“Ikke” wil niet meer heersen.

Matt.3:2 Bekeert u, want het koninkrijk der hemelen is nabij gekomen.

Een populaire boodschap waar Johannes mee kwam was het niet, des te opmerkelijker dat velen naar de woestijn trokken om het te horen. In de jaren zestig waren er nog wel predikers die met deze boodschap de straat op gingen en een klein publiek trokken. Nu zouden mensen bij het horen van deze zin meten doorlopen. Niemand wil luisteren naar oordeel of een doemverhaal van een wereld die ondergaat door vuur, dat is toch niet meer van deze tijd.
Toch geloofd de wereld wel in het einder der dingen en zaken die bedreigend zijn voor deze aarde. De milieutop in december was een serieuze poging om de klimaatverandering te keren, omdat men wel begrijpt dat het niet de goede kant op gaat. Onze warme decembermaand en het extreme weer zijn directe voorbeelden, gevolgen van menselijk handelen. Dit probleem kan alleen maar mondiaal worden aangepakt. Maar deze inspanningen gaan uit van eigen kunnen, eigen vermogen, “ikke doen”. “Wij mensen samen“, denken het tij te kunnen keren als we de handen  ineenslaan en zo herhaald zich de geschiedenis van de torenbouw van Babel.

Daarmee is het grote plaatje een afspiegeling van ons eigen binnenste.
“Ikke doen”, is niet de uitroep van een kind in de kleuterpuberteit, maar een uitgangsgedachten van jij en ik, in deze wereld.
Hoe vaak betrappen we onszelf er niet op dat we dingen uit onze eigen kracht, naar onze eigen inzichten aan het doen en zijn vergeten onze hemelse Vader erin te betrekken?
En hoe vaak laten we ons niet in deze houding versterken door de boze die ons voorhoud dat het “onze verantwoordelijkheid is om dat te doen”? De boze maakt, door middel van schuld en verantwoordelijkheid, het “ikke doen” tot een vangnet met kleefdraden, die slecht loslaten en waar het slecht vertoeven is.

Kruis van genade
bron: http://www.kunstexpres.nl/2008_kunst/Synopsis/synopsis_kruis_van_genade.htm

Bekeert je, is dan plotseling weer de boodschap die precies de spijker op zijn kop slaat.
Het koninkrijk der hemelen is heel dicht bij je. Keer je af van het zelf doen, naar eigen gedachten rond rennen en keer je naar God. Keer je naar Zijn koninkrijk, naar Zijn gedachten en overwegingen, keer je naar Zijn oplossingen en naar Zijn kracht.
Je hoeft het niet zelf te doen. Je bent niet de eindverantwoordelijke, maar de onder-uitvoerder, de dienstknecht die komt als Zijn gezondene.
Ik ben ervan overtuigt dat wanneer alle mensen dit in hun eigen kleine leefwereldje doen, dit een effect zal hebben op onze omgeving en de gehele wereld. Dan staat er een generatie op met andere denkbeelden en andere oplossingen, geïnspireerd door het koninkrijk van God.
Laten we het maken tot een leus voor ons huis: “In dit huis is Ikke niet de baas, maar God”.

In dit nieuwe jaar kiezen we ervoor onze zelfgerichtheid achter te laten en het koninkrijk van God groot te laten zijn in onszelf en ons huis.
Zullen we falen? Oh zeker, elke dag, daarom heeft Hij ons bij voorbaat al Zijn genade gegeven. Het ontvangen van die genade elke minuut van de dag, dat is opstaan in Zijn kracht en in Zijn koninkrijk. Dat is onze “Ikke” onttronen in zijn puurste vorm.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s