Mosterdzaad

Matt.17:20 Indien gij een geloof hebt als een mosterdzaadje, zult gij tot deze berg zeggen: Verplaats u van hier daarheen en hij zal zich verplaatsen en niets zal u onmogelijk zijn.

40a6e8c2f13a24c44692c2d66b95840f
bron: marilynsimandle.com

Eén van mijn favoriete schrijvers, Adriaan van der Plass beschrijft in één van zijn boeken hoe hij in een depressieve bui een paperclip op zijn bureau legt en niet in staat is om die door geloof te verplaatsen. Hoe hij ook spreekt tegen de paperclip, hij verplaatst zich niet. Gevolg: Mopper de mopper, wat ben ik voor een christen, dat ik niet eens in staat ben om een paperclip te verplaatsen.
Dat is natuurlijk erg grappig, maar helaas gebeurd het wel dat mensen op die manier met geloof omgaan. Ze menen deze opdracht eerst te willen  testen op iets kleins, voordat ze het risico durven te nemen om zichzelf publiekelijk voor schudt te zetten.  Want stel je voor dat je het risico neemt om openlijk voor iemand te bidden, de handen op te leggen en er gebeurt gewoon niets. Of, om hetgeen waar we bang voor zijn nog iets duidelijker te beschrijven: De persoon voor wie je bidt blijft je onaangeroerd aankijken met een blik van :oké, is dat alles wat je in huis hebt? Moet ik nu iets voelen, gaat er nog wat gebeuren?

Die onzekerheid komt uit het volgende voort. Wij zijn verantwoordelijk voor ons hart, hoe we tegen de situatie aankijken en de afstemming op de heilige Geest om te horen hoe God er tegen aan kijkt. We zijn verantwoordelijk voor ons spreken, of we die ‘berg’ de opdracht geven om zich te verplaatsen, maar we zijn niet verantwoordelijk voor het resultaat!
Hetgeen er gebeurt na ons afstemmen en na ons spreken is God zijn verantwoordelijkheid.
We zullen erop moeten vertrouwen dat God precies datgenen zal doen wat nodig is, wat lieflijk en goed is. En wij moeten het risico nemen voor Hem, voor gek te durven staan.
Daarnaast is er nog een ontvanger van het gebed betrokken in deze zaak, waar we ook geen enkel invloed op uit kunnen oefenen. Deze persoon heeft zijn eigen unieke relatie met de Vader, waartussen het antwoord op het gebed plaats vindt.
Onszelf binnen die driehoek als de belangrijkste factor aan te wijzen voor een falen, dat is duidelijk flink overtrokken. Dan handelen we niet meer in een liefdesrelatie met God, maar zijn we bezig met onze eigen navel te bestuderen. Laten we die weg verlaten.
Het is tijd om de juiste richting op te kijken, naar de God van wonderen die de berg verplaatst. Tijd om Hem zoveel van Hem te houden, dat we het risico durven te nemen onze eigen angst te passeren. Tijd om onze positie in te nemen, tegen bergen te spreken en Hem te vertrouwen voor de uitkomst.
Gebed: Heer maak ons moedig om ons aandeel van U beloftes te doen, in Jezus naam.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s