Spr 10:22 De zegen des HEREN, die maakt rijk, zwoegen voegt er niets aan toe. (1)

guitar-946701_640
https://pixabay.com

De zegen van God die ons rijk maakt begon al heel vroeg, in Genesis, nog voor de zondeval toen er nog niets fout was gegaan, zegende God wat Hij had gemaakt. Er was helemaal niets fout, het enige wat gereproduceerd kon worden was God, dus wat Hij schiep was volmaakt! God in al zijn  heerlijkheid, grootheid, majesteit en alle dingen die uit Hem en door Hem geworden zijn.

Waarom zegenden Hij dan wat Hij had gemaakt en waar bestaat die zegen uit?
Gen.1:27 En God schiep de mens naar zijn beeld; naar Gods beeld schiep Hij hem; man en vrouw schiep Hij hen. 28 En God zegende hen en God zeide tot hen: Weest vruchtbaar en wordt talrijk; vervult de aarde en onderwerpt haar, heerst over de vissen der zee en over het gevogelte des hemels en over al het gedierte, dat op de aarde kruipt.
Het eerste wat God doet als Hij de mens geschapen heeft, is hem zegenen en dat bestaat uit 3 zegeningen:
A. Weest vruchtbaar en wordt talrijk.
B. Vervult de aarde en onderwerpt haar.
C. Heerst over de schepping en zijn schepselen.

Alle 3 deze zegeningen gaan over het functioneren van de mens die Hij geschapen heeft; hoe die geschapen mens behoord te zijn, vruchtbaar; Hoe die geschapenen mens behoort te handelen, de aarde vervullend en onderwerpend; en welke positie die geschapenen mens dient te hebben, heersend over de schepping en haar schepsels.
De zegen blaast levensadem in het functioneren van de mens naar hoe hij is bedoelt te zijn, te doen en te handelen. Dat riekt naar inspanning………als je het mij vraagt.
Toch ben ik begonnen met de spreuk “de zegen des Heren maakt rijk, zwoegen voegt daar niets aan toe”. Dat leidt tot een bijzondere conclusie:
Functioneren zoals je behoord te zijn, is dus geen zwoegen!

De inspanning kwam pas na de zondeval, als vloek op de overtreding kwam het binnen. Alles wat erdoor geschapen was en de manier waarop het dient te functioneren, werd erdoor aangetast.
Vruchtbare zwangerschap werd een moeite en het baren ervan een smart.  Er komt verleiding, begeerte en een overheersen. Er komt een zwoegen om de aardbodem te bewerken, want die brengt dorens en distels voort en er is zweet.
Het onderscheidt is echter duidelijk. De zegen is kracht, om te functioneren zoals je behoort te zijn en het zwoegen is het gevolg van de zondeval. God heeft zwoegen er niet aan toe gevoegd, Hij heeft het niet geschapen, het is een gevolg. Dus moeten wij ook geen ‘zwoegen’ toevoegen aan ons functioneren!
Het zegenende werk en de zegeningen van God zijn niet gegeven om die gevolgen te nivelleren, maar omdat het nog steeds zijn bedoeling is dat de mens zo zal functioneren, zoals hij is bedoeld.
De hoogpriesterlijke zegen in Num.6:24 begint niet voor niets met de woorden “De Here zegene u en behoedde u; De here doe Zijn aangezicht over u lichten en zij u genadig; de Here verheffe zijn aangezicht over u en geve u vrede”.
Hij wil het nog steeds!
De zegen eindigt met ‘Shalom’. Shalom betekend  vrede op vier verschillende fronten. Vrede tussen God en de mens, vrede binnen in de mens zelf, vrede in de relaties van mens tot mens en vrede van de mens met zijn leefomgeving.
Dit heeft een diepe link naar het offer van Jezus Christus, die zei : vrede geef Ik u en vrede laat Ik u. Hij is het lam die de zonde van de wereld weg neemt, de Shalom die de zegen van het zwoegen ontdoet.

Advertenties

Alles is ijdelheid?

DSC_1331
Pyreneeën, 3-9-13 NIcolette Wagemans

Hier spreekt de emotie (prediker 1:2-11). Prediker geeft als poëet een stem aan gevoelens die we allemaal wel eens hebben.
Het ene geslacht gaat en het andere komt- de zon komt op en gaat onder- de wind gaat naar het zuiden en draait naar het noorden- beken stromen naar de zee en de zee wordt er niet vol van.10 er is niets nieuws onder de zon.
Oppervlakkig gezien lijkt dat zo. Alsof al deze zaken geen enkele zin hebben, geen enkel doel dienen en maar doorgaan in een eindeloos lange cyclus.
Maar als bijvoorbeeld de cyclus van het water, verdampen, opstijgen, regenen, water aan gewassen geven, afvloeien in rivieren, terug naar de zee; wordt doorbroken hebben we een groot probleem. Dan sterven we. God heeft de kringloop onvoorstelbaar knap gemaakt, dat is geen ijdelheid.
Het is vol van waarde. Het is eenvoudig om een bekertje water uit een volle emmer te scheppen en dan iets te zeggen aan de ene bekertje, daarmee af doen aan de waarde van het geheel.
Het is gemakkelijk om zaken die vol van waarde zijn te degraderen, en het van zijn waarde te beroven. Dit is de kennis die de slang in de wereld heeft gebracht, leugens en roof.
Ingewikkelder lijkt het om andersom te denken. Om zaken die geen waarde lijken te hebben, daar waarde in te zien en het de waarde toe te kennen die God eraan gaf toen Hij het maakte. Dat is zwemmen tegen de stroom in, je niet door je emoties of negatieve bril laten meeslepen. Hierin ligt de oplossing van deze emotie.
Afwaarderen werkt verlammend.
Heel wat creatieve personen doen stukken in de prullenbak belanden, omdat hun gedachten het afwaarderen. Gedachten als: ach, er is niets nieuws onder de zon; anderen hebben dit ook al gemaakt….en zij konden het beter!
Toch is er maar één persoon zoals jij, op deze wereld die in deze situatie staat, op deze plaats in de tijd, die de dingen bekijkt zoals jij alleen ze kan bekijken! Misschien heeft jou visie nog wat werk nodig om het te perfectioneren, er zijn mogelijk aanpassingen nodig om het voor meerdere mensen bruikbaar te maken, maar dat maakt het nog niet zinloos! Dat betekend alleen maar dat hetgeen waar je mee bezig bent nog niet af is.
Prediker onderzoekt vele zaken en bij vele zaken bekruipt hem het gevoel van zinloosheid; genot, rijkdom, tijd, zwoegen in arbeid, het fysiek lichaam…..op alles is betrekkelijkheid aan te merken. Soms lijden we daaronder, maar Prediker kwam ook met een paar sterke conclusies:
6:29 Ik heb ontdekt dat God de mens recht gemaakt heeft, maar zij zoeken vele bedenkselen.
Ik denk dat het van belang is om die bedenkselen; die afwaarderen, zaken beroven van de waarde die God het gegeven heeft, om die te herkennen.
Zie waar jij bent gestopt, je laat verlammen en niet verder gaat, omdat jou bedenksel tegen jou verteld, dat niemand op jou zit te wachten.
Bolwerken, noemt 2 kor.10:4-5 dit: redeneringen opgeworpen tegen de kennis Gods.
de bijgaande foto laat zien wat een bolwerk is. Dit fort met kanonnen staat veilig achter een dijk, waardoor het voor de vijand niet zichtbaar is, maar wel voortdurend kanonskogels afvuurt. In militaire oorlogsvoering is bombarderen van bovenaf de snelste oplossing voor zo’n bolwerk.
Terecht wijst Prediker daarin op God, die boven alles en allen is. Zijn wijsheid, kan deze bolwerken in ons leven vernietigen.
3:14 Ik heb ingezien, dat al wat God doet, voor eeuwig is; daaraan kan men niet toedoen en daarvan kan men niet afdoen.
De waarde die Hij aan jou en zaken heeft gegeven is voor eeuwig.

Onvoorstelbare waarde

kroon
https://www.funkyfish.nl/beeld/news/kroon.jpg

Ken je dat tv programma ‘tussen kunst en kitsch”waarin mensen, vermeende kunst, wat in hun bezit is mogen laten beoordelen door vakmensen?
De aflevering die ik bekeek, was opgenomen in een prachtige entourage van een kasteel. Iedereen sleepte van alles en nog wat met zich mee, in de hoop iets leuks te bezitten. Grote schilderijen, oude boeken, beeldhouwwerken, waar toch zeker hoge waarde van werd verwacht, omdat het eruit zag als een kostbaar stuk.
Een mevrouw kwam met een sieraad, dat op het oog best mooi was, maar niet zo heel bijzonder leek.
De kenner legde het sieraad op een fluwelen tableau. Hij verblikte en verbloosde niet, maar begon met een pennetje aan te wijzen uit welke onderdelen het sieraad bestond, en van welk materiaal dat was gemaakt.
Alleen al de materialen waren kostbaar: parels, wit goud, diamanten enz. In het publiek zag je de spanning stijgen. De kenner wist ook te vertellen wie de ontwerper van het stuk was. Een zeer gekwalificeerde vakman van een beroemd kunsthuis was verantwoordelijk voor de maak van dit sieraad en ten slotte bleek het sieraad ook nog eens uniek. De kenner wist daardoor een waarde aan het stuk toe te kennen die boven ieder zijn verwachting uitsteeg, en de “OOOH ‘s”, en “AAAAH’s” kwamen uit het publiek.
De dame in kwestie verschoot van keur en begon te stotteren, want ze had al die tijd geen idee gehad wat een enorme kostbaarheid ze in haar bezit had. In 1 klap wist ze dat ze een rijke dame was.
Dat was ze al die tijd al geweest, alleen had ze daar geen kennis van gehad.

Wij kunnen God in ons hart ontvangen en geen enkel idee hebben van de onmetelijke waarde van hetgeen wij in bezit hebben. Sterker nog, we kunnen het ook niet bevatten, want het gaat boven ons aardse vermogen uit. Wat we wel kunnen is onderdelen daaruit aanwijzen en iets uitleggen waar het uit bestaat. In die uitleg kunnen we nooit compleet zijn. Er valt altijd meer te vertellen, maar zelfs de uitleg van enkele elementen kan al van onschatbare waarde zijn en ons vertellen over de grootsheid en de rijkdom van de Maker.
Zoals sieraad verteld over de Maker, zo vertellen Zijn cadeautjes aan ons, over het karakter van God. Hij is vrijgevig, onbeperkt en Hij houdt van ons.Wij zijn rijke stinkers! Alleen we beseffen het nog veel te weinig. Alleen al om die reden is het van grote waarde om er bij stil te staan Wie het is, die woning in ons heeft gemaakt.

2 petrus !:3-4 Zijn goddelijke kracht immers heeft ons met alles, wat tot leven en godsvrucht strekt, begiftigd door de kennis van Hem, die ons geroepen heeft door zijn heerlijkheid en macht; door deze zijn wij met kostbare en zeer grote beloften begiftigd, opdat gij daardoor deel zoudt hebben aan de goddelijke natuur,….

Door Zijn goddelijke kracht zijn wij al eigenaar van iets wat zijn weerga niet kent, namelijk deel hebben aan de Goddelijke natuur.
Het feit dat je geen flauw idee hebt van de omvang en de kracht van hetgeen in je woont, wil zeggen dat Hij het je aanreikt met grote bescheidenheid, nederigheid en dienstbaarheid.
Hetgeen in je is komen wonen is zo overweldigend groot.
Je wist het misschien nog niet, maar wij zijn een stelletje rijke stinkerds!

Loofhuttenfeest en de profetische toekomst

“Wanneer aan het eind van het oogstseizoen het koren is gedorst en de wijndruiven zijn geperst, moet u gedurende zeven dagen het Loofhuttenfeest vieren.” (Deut. 16: 13)

regenboog
https://pixabay.com/nl/regenboog-hemel-kleurrijke-868713/

De grote feesten uit het oude testament vinden hun vervulling in Jezus Christus.
Het oudere Pesach feest, waarbij het lammetje werd geslacht en het bloed aan de deurpost gesmeerd, vindt zijn vervulling in de dood van het Lam Gods die ons vrijkocht met Zijn bloed.
Het wekenfeest, Sjawoeot wat na Pesach wordt gevierd, viert dat Mozes de wet ontving op de Sinai. Dit vindt zijn vervulling in Pinksteren, de uitstorting van de heilige Geest Rom.8:2 2 Want de wet des Geestes des levens in Christus Jezus heeft mij vrijgemaakt van de wet der zonde en des doods.

Maar het loofhutten feest lijkt in onze huidige tijd geen vervulling te hebben gekregen in de eerste komst van Christus. Het sluit meer aan bij de toekomstbeelden van het koninkrijk van God.
Alle woorden uit de bovenstaande tekst uit Deuteronomium linken naar profetieën en visioenen over de toekomende openbaring van Jezus Christus.
( bovenstaande tekst uit profetisch oogpunt) De velden die wit waren om te oogsten(joh.4:35), zijn binnengehaald. Het koren is gedorst, graankorrels die niet op zichzelf wilden blijven, (Joh.12:24)maar zijn gestorven aan zichzelf in Christus jezus, het koren is gedorst.
Loofhuttenfeest is een beeld van het oogstfeest en in openbaringen wordt de oogst van het koninkrijk der hemelen binnen gehaald.7:9 ik zag een grote schare, die niemand tellen kon, uit alle volken en stammen en natiën en talen stonden voor het Lam, bekleed met witte gewaden en met palmtakken in hun handen. Lees daarnaast ook het profetische woord van Zacharia 14:16 Alle volken-zullen van jaar tot jaar heen trekken-en het Loofhuttenfeest vieren.
Openbaringen spreekt over de wijndruiven die zijn geperst 14:20 Oogst de trossen van de wijngaard der aarde,- en de engel wierp de druiven in de grote persbak van de gramschap Gods-.
Met het huidige Loofhuttenfeest wordt er gebeden om regen, want vanaf ongeveer april tot aan het Loofhuttenfeest is het praktisch droog geweest. De landbouw heeft regen nodig voor een nieuw groeiseizoen, dus klinkt de bede om regen “Let it rain”! Dit wordt vervuld in Openb.22:17 en de Geest en de bruid zeggen , Kom! En wie hoort zegge kom! En wie dorst heeft kome, en wie wil, neme het water des levens om niet.

Wanneer al de angstaanjagende dingen die in openbaringen staan beschreven, zijn volbracht, staat er in openbaringen 19:7 Halleluja! Want de Here, onze God, de Almachtige, heeft het koningschap aanvaard. Laten we blij zijn en vreugde bedrijven..
Er wordt een feest gevierd, waarbij wordt opgeroepen tot blijdschap klinkt, zoals bij Loofhuttenfeest de opdracht is “gij zult vrolijk zijn voor het aangezicht van de Here, Uw God”, Lev.23:39-44.
We mogen er naar uitzien om dit feest te vieren met onze Heer, want dan is de overwinning behaald.

https://www.youtube.com/watch?v=BDpF43cSnM0
“Let it rain”;  Jesus Culture

Een heel Hallel: psalm 113-118

DSC_2509
‘Halleluja’. Nicolette Wagemans, Massada, okt.’14.

Zeven dagen feest betekend tijd voor God, Hij staat immers centraal op het feest. Hij is de hoofdgast waar alles om draait, dus is er overvloedig tijd voor gebed, in Hebreeuws genoemd ‘hallel’.
‘Hallel”, betekend  “loof” of “prijs”. Daarvan afgeleid is het woord ‘Halleluja’.
Dit bidden, hallel, gebeurd door Gods woord hardop te lezen/ zingen, als een Halleluja voor de Here der Heren en de koning der Koningen.  De lezing van elk psalm wordt afgesloten met ‘Halleluja’.
Mocht je je afvragen wat al die Joden bij de muur staan te reciteren, dan zijn het psalm 113 tot en met 118 (aangevuld met de voorgeschreven gebeden voor die dag of passend bij die gebeurtenis/ feestdag).
Een, in het Engels voorgelezen versie van psalm 113-118 vindt je op:  https://www.youtube.com/watch?v=RYrpiAZ6gR8
Wil je echt uit je confortzone willen stappen, luister dan ook eens naar de uitvoering in de grote synagoge in Jeruzalem, waar de hallel door een mannenkoor wordt gezongen met een chazan, een geschoolde voorzanger. https://www.youtube.com/watch?v=j5yy7RixuOA

Waarom breng ik deze, voor ons vreemde manieren van Schriftlezing naar voren?
De vraag is meer wat jij in je persoonlijke geloofsleven nodig hebt om Gods woorden tot leven te wekken, ze in je hart te doen zinken? Om alles nieuw te maken en vol van leven te worden? Om er in te wonen en er permanent in te verblijven?
Is dat door ze 7 dagen lang elke dag hardop te lezen, moet je ze zingen of overschrijven, er een schilderij van maken, of erop dansen, totdat het gaat bruisen tot één groot Halleluja van vreugde en een diep ontzag voor God?
Loofhutten is namelijk de praktijk oefening, het doen van de woorden van David in psalm 27:4 Eén ding heb ik van de Here gevraagd, dit zoek ik: te verblijven in het huis (soeka) des Heren al de dagen van mijn leven.
Hier gaat Davids’ verlangen naar uit, dat het verblijf in de soeka, mag zijn als een verblijf in Gods soeka. Hier gaat zijn zoeken naar uit en elk handelen is daarop gericht. Dit beantwoord aan God verlangen, die zegt in Ex 29:45 zegt God ´Ik zal in het midden van de Israëlieten wonen en ik zal hen tot een God zijn´.
God verlangt ernaar om midden tussen Zijn volk te wonen, te ‘Tabernakelen’.
Maar zijn wij daar ook?
Een soeka mag naar het aardse uiterlijk een wankel bouwsel zijn, omdat het niet gaat om de uiterlijke verschijning, maar om een geestelijke plek waar we verblijven. ‘ik wil in het huis des Heren verblijven tot in lengte van dagen’. Woning maken is de plek waar je eet, slaapt, ontspant en goede gesprekken voert.  Of we ergens wonen of slechts op visite komen,  heeft te maken met de keuzes die we maken.
En dat is iets wat we zelf moeten doen. Een gast die steeds weer gebruik maakt van de woning van een ander, heeft meer weg van een kraker, een free-loader zouden de Amerikanen zeggen.
Laten we voor onszelf de lat wat hoger leggen en Davids voorbeeld volgen. Laat ons zoeken uitgaan naar de Here die bij ons wil wonen en onze eigen soeka oprichten.  Laat die soeka zo rijk zijn van binnen, dat we gasten iets kunnen voorzetten van hemelse kwaliteit.

 

Loofhuttenfeest (2) de symboliek van de soeka.

Lev.23:39-44 In loofhutten zult gij wonen 7 dagen; allen die in Israël geboren zijn zullen in loofhutten wonen, opdat uw geslachten weten, dat Ik de Israëlieten in hutten heb doen wonen toen Ik hen uit het land Egypte leidde: Ik ben de Here uw God.

DSC_2796
soeka’s op het balkon. Nicolet Wagemans, Emmanuel 10-10-14.
DSC_2869
binnenkant van de presidentiële soeka. Nicolet Wagemans Jeruzalem 12-10-14

Ik heb het voorrecht gehad om vorige jaar Loofhuttenfeest in Jeruzalem te mogen vieren.
Overal ploppen kleurige hutjes op, met aan drie kanten zeil of doek, afgedekt met  matten van palmbladeren.
-Het moet een “wankel” hutje zijn, die niet heel veel kan hebben, waar de wind voelbaar is en de regen door het dak komt.  Het is een tijdelijk hutje. De soeka geeft je het gevoel van kwetsbaarheid, zoals ook de Israëlieten kwetsbaar waren in de woestijn en afhankelijk van Gods bescherming en die bescherming faalde niet! Zo zijn wij ook nu kwetsbaar en afhankelijk van Zijn onfeilbare zorg.
-Volgens de traditionele viering wordt tenminste 1 maaltijd per dag in dit hutje gegeten en de gasten worden er ontvangen, slapen doet men er dus niet. Ze worden versiert met afbeeldingen die genoemd worden in Deut.8,8: ‘…een land van tarwe en gerst, van wijnstokken, vijgenbomen en granaatappels; een land van olierijke olijfbomen en honing’. De overvloed van het beloofde land, waar men nu is, wordt daarmee uitgedrukt. Het feest wordt gevierd als de oogst binnen is en er weer voedsel is voor het komende jaar. God heeft voor-zien.
-De soeka moet er vrolijk uitzien van binnen, mooi ingericht. Al ziet het er van buiten af uit als een gammel hutje, de binnenzijde is rijk, want er is blijdschap te midden van wat er van buitenaf als verdrukking uitziet. Het is een paradoxale blijdschap, die onder alle omstandigheden geldt. Al is het leven om ons heen niet perfect, Gods voorzienigheid geeft overvloedige redenen om blij te kunnen zijn, elke dag.
-Het tijdelijke hutje in de woestijn, geeft ook aan dat het geen permanente verblijfplaats is. Uiteindelijk duurde de uittocht 40 jaar, maar het was een tocht en geen permanent verblijf. Ze waren onderweg naar een beter land, zoals ook wij in onze tijd onderweg zijn naar een beter vaderland.
-In die woestijn waar God het volk in tijdelijke hutjes deed wonen, kwam Hij zelf onder hen wonen in de tabernakel. Eveneens een tijdelijk bouwsel wat kan worden verplaatst, want God wil bij Zijn volk wonen. Hij zelf zal met ons mee gaan, waar wij gaan en onze voorhoede en onze achterhoede zijn.
-Het wonen in soeka staat direct vermeld na het wonen in Egypte. De plek waar de Israëlieten moesten zwoegen voor grote stenen bouwsels, de schijnveiligheid van de Egyptenaren van tempel en Pyramides. Nu woonden ze in bouwsels die geen veiligheid leken te bieden, maar waren op de meest veilige plek waar je maar kan zijn, in Gods hand, op de plek waar God woning maakt en eigen zwoegen voegt daar niets aan toe.

Dit is een korte samenvatting van de verschillende uitleggingen die ik heb gehoord over de symboliek van de soeka. Er zit dus een enorme rijkdom in dit feest, die ons ook ik deze tijd veel te vertellen heeft.
Praktisch gezien doet de vraag zich voor of de vraag of wij een soeka moeten bouwen? Twee meningen: De opdracht wordt gegeven aan allen die in Israël geboren zijn, de uittocht door de woestijn was niet onze verdrukking. Anderzijds heeft Jezus dit feest gevierd en noch Jezus, de discipelen of de profeten ooit één van deze feesten afgeschaft.
Wat we in elk geval kunnen, is stil staan bij de periodes in ons leven dat we het moeilijk hadden, hoe God ons staande heeft gehouden en ons uit die benauwde positie heeft geleid. Hij is onze Verlosser, Hij is de Betrouwbare, de Onwankelbare in een wankele wereld. Zodat we zullen weten dat hij de Here onze God is.