van genesis tot openbaringen

Wonderbare raadsman
Jes. 9:5 men noemt hem wonderbare raadsman, Sterke god, Eeuwige Vader

Nu even van hart tot hart. Even niet elke detail ontrafelen en met andere teksten in verband brengen, maar een simpele zucht van de ziel in reactie op deze tekst.
De komst van Jezus als mensenbaby geboren, God en mens, is in Zijn natuur wonderbaar. Hoe kan deze grote God, wonen in een mens? Hoe heeft Hij mijn leven kunnen leven zonder te zondigen?
En al die profetieën over Zijn geboorte, Zijn afkomst  in overeenstemming met de gehele Bijbel ,elke titel, jota of woordje kloppend, zeer wonderbaar. (zie stukken uit de vorige dagen) Hoe meer je ontdekt hoe, zo perfect als dat alles op elkaar aansluit, des te meer je onder de indruk raakt en niet anders kan als toegeven: Hij is Wonderbaar.

Hij wordt genoemd wonderbare Raadsman. Hij geeft raad van hemels kaliber.
Waar menselijke hulp beperkt is, omdat ze zich in “hetzelfde schuitje bevinden” als wijzelf, overziet Hij het geheel. Hij weet waar het toe moet leiden, waarom het gebeurt en welke zegen het brengen gaat, wat we ervan kunnen leren of hoe emotionele knopen ontward kunnen worden..
In het licht van de bovenstaande feiten, is het vreemd dat we soms eerst een poos met allerlei mensen over onze problemen praten, voordat we het bij Hem brengen. Gek genoeg doen we dat. Niet voor niets is er een one-liner die zegt:
“Have you prayed about it as much as you talked about it?”.
Het legt het probleem bloot waar we ons allemaal schuldig aan maken, ik inclusief. Ik betrap mezelf en denk, “Heer vergeef me, wat ben ik toch weer dom bezig”. Ik praat en praat, ondertussen zitten mijn oren al weer vol met allerlei meningen en adviezen, die ik dan eerst weer aan de kant moet zetten voordat ik U kan horen. Ik weet dat u mij vergeeft, maar het is een disfunctionele gewoonte die ik graag kwijt zou willen.
Heer ik wil U als mijn raadsman.
U stond koningen ter zijde, leidde uw volk door de woestijn, vernietigende de legermacht van de farao, doet de onvruchtbare kinderen baren, maakt zieken beter, voedt de hongerige, U loopt op het water, U bent 24×7 elke seconde beschikbaar, U bent mijn advocaat tegen de listen en aanklachten van de duivel, U vergeeft mij en bekleed mij…..ik wil U!
Wees Mijn sterke God, mijn eeuwige Vader.

Niet dat ik zelf geen enkel besluit mag nemen, of geen raad van anderen mag vragen, het gaat om de juiste prioriteiten. Als er zo’n geweldige Raadsman aan mijn zijde staat, met perfect advies, dan wil ik die als eerste stellen. En als het goed is zullen de adviezen van mijn broers en zussen bevestigen wat ik heb gehoord.
Kom mij te hulp om mijn gewoonte om te keren, om eerst te bidden en meer te bidden dan erover te praten, in Jezus naam.

9:5 Want een kind is ons geboren, een Zoon is ons gegeven en de heerschappij rust op zijn schouder en men noemt hem wonderbare raadsman, Sterke god, Eeuwige Vader, Vredevorst. Groot zal de heerschappij zijn en eindeloos de vrede op de troon van David en over zijn koninkrijk, doordat hij het sticht en grondvest met recht en gerechtigheid, van nu aan tot in eeuwigheid.

Soms zitten er verborgen juweeltjes in een tekst als je wat verder gaat zoeken.
Het woord  “heerschappij”, wat hier wordt gebruikt, “mis-raw”, wordt slechts twee keer  in het O.T gebruikt, alleen in Jesaja 9 vers 6 en 7.
Andere woorden die algemener worden gebruikt zijn bijvoorbeeld: memshalah=gebied waarover men autoriteit heeft; radah= domineren; shalat= regeren over. Deze woorden komen vaker voor en worden niet op een speciale manier gebruikt, zoals in Jesaja 9.
Daniel gebruikt ook een uniek woord wat alleen in zijn boek voorkomt, om de heerschappij van God aan te duiden “soltan”. Uniek woordgebruik benadrukt een bijzondere functie, “anders dan alle andere aardse heerschappijen”.

Deze heerschappij wordt gekenmerkt door eindeloze vrede.
Tot dat moment behoorde die titel toe aan de koning van Salem: de koning van vrede (Gen.14:18). Salem betekend vrede.  Hij was de eerste koning van vrede, die optrad als hogepriester en ontving een tiende van Abraham.
Maar Jezus is “Priester in eeuwigheid, naar de ordening van Melchizedek” (Ps.110:4). Die verwijzing maakt het woordgebruik misschien nog meer bijzonder.
Een heerschappij van vrede in de lijn van de koning/hogepriester, van de start tot in eeuwigheid.
De Alpha en Omega.

In dat licht is Jezus woord in Johannes 14 zo mooi. Nadat Hij van de heilige Geest gesproken had zei Hij: 27 Vrede laat Ik u, mijn vrede geef Ik u; niet gelijk de wereld die geeft, geef Ik hem u.
Dit is niet voor de toekomst, maar voor nu, voor elke dag. Hij geeft Zijn vrede en oefent een heerschappij van vrede over ons uit. Dat is Zijn doel, Zijn roeping, dat is hetgeen waarover Hij domineert, waar Hij autoriteit over heeft, Hij regeert in eindeloze vrede.

Voor ieder die het ontvangen wil.
Ontvang het vandaag.

Jes.7:14 zie de jonkvrouw zal zwanger worden en een zoon baren; en zij zal hem de naam Immanuel geven
Er is discussie over dit vers of het Christocentrisch uitgelegd mag worden, of dat het betrekking heeft op de dreigende situatie waarin koning Achaz zich bevind en God die een reddingsplan aankondigt voor het huis van David.
In het laatste geval moet deze tekst gelezen worden naast Jes.8:5-10 waar Jesaja aanvult welke betekenis de aankondiging van “God met ons”, heeft voor Achaz. De koning van Assur kwam op als een machtige rivier en verslaat de koningen van Resin en Aram, die Achaz bedreigen.  Nadat Jesaja dit profeteert roept hij uit “o, Immanuel” en eindigt met “volken woeden en maken plannen maar God zal met ons zijn”. In die zin mochten Achaz en Jesaja in hun eigen leven al vervulling zien van deze profetie.
Maar in Gods woord is het niet “of”, deze versie is de enige, “of” de andere versie is de enige. Het is vaker “en’ voor de tijd waarin de profetie gesproken werd “en” voor een nog verdere tijd, zoals Mattheus laat zien. Jozef  wilde Maria verlaten om haar niet in opspraak te brengen. De engel die spreekt in Jozef zijn droom en haalt de tekst uit Jesaja aan met betrekking tot de zwangerschap van zijn verloofde. Het is God zelf die de profetie in een breder daglicht plaatst, direct met betrekking tot Zijn Zoon.
Het was toen waar en het is nu waar.
Het is nog te smal om deze tekst slechts in deze twee geschiedenislijnen te lezen, want ook vandaag in ons eigen leven is het waar. Elke dag is God met ons.
Joh.14:23 “Indien iemand Mij liefheeft, zal hij mijn woord bewaren en Mijn Vader zal hem liefhebben en wij zullen tot hem komen en bij hem wonen”. De NJB zegt “and make a home in him”,  God zelf maakt zichzelf een woning in ons hart. Zo gaat door de Zoon Immanuel, Gods oudste wens in vervulling, om bij de mens te wonen.
Om met de mens te wandelen (Gen.3:8) zoals het bij de schepping bedoelt was. Zoals het bedoelt was toen de tabernakel werd gebouwd Ex.25:8 “zij zullen Mij een heiligdom maken en Ik zal in hun midden wonen”. En nogmaals bij de bouw van de eerste tempel 1Kon.6:12 Neem mijn geboden in acht, zodat Ik gestand kan doen wat Ik aan David heb beloofd, “dat Ik te midden der Israëlieten zal wonen”. Dit is slechts een kleine greep, uit het aantal teksten waarin God zegt bij de mens, jij en ik, te willen wonen. Maar het volmaakte offer van christus maakt het mogelijk.
1 Cor.6:16 vat het  samen :”wij toch zijn de tempel van de levende God, gelijk God gesproken heeft: Ik zal onder hen wonen en wandelen en Ik zal hun tot een God zijn en zij zullen Mij tot een volk zijn”.
Zo groot is de wens van God om elke dag, elke minuut, elke ademtocht bij ons te zijn.
Zo groot dat hij Zijn Zoon ernaar genoemd heeft.
Bij jou zijn is Zijn diepste verlangen!

We hebben gekeken naar de afkomst van Jezus, maar ook Zijn rol als Koning heeft diepe profetische wortels in het O.T.
Jes.11:1 “En er zal een rijsje voortkomen uit de tronk van Isaï en de scheut uit zijn wortel zal vrucht dragen”. Deze woorden die met betrekking de Christus worden geprofeteerd hebben een nadere uitleg nodig. Ze staan in verband met 1 Sam. 16:1 waar God tegen Samuel zegt dat hij niet langer verdrietig moet zijn over de verwerping van Saul als koning. Samuel krijgt de opdracht: “vul uw hoorn met olie en ga heen; ik zendt u tot de Betlehemiet Isaï, want onder zijn zonen heb Ik Mij een koning uitgezocht”.
2. “Op hem zal de Geest des Heren rusten, de Geest van wijsheid en verstand, de Geest van raad en sterkte, de Geest van kennis en vreze des Heren”.
Bij de verkiezing van David klinkt ook het grotere plan van God door, Hij heeft Zich een koning uitgezocht. Alle koningen die over Israël hebben geregeerd, waren bedoeld als gezanten van God, aan Hem onderworpen, regerende uit Gods naam. Als zondige mensen gaf God hen Zijn Geest om de koningen daarbij te helpen.
Salomo mocht er naar zoeken in de vorm van bovenmatige wijsheid, David als aanbidder in de vreze des Heren, koning Asa en Hizkia in heiliging, koning Josia keerde zich met zijn hele hart naar de Here, maar geen van alle aardse koningen bezaten de Geest zoals in Jesaja geprofeteerd wordt.
Uit de beschrijving van de Geest die op de Koning van 1 Sam. rust, blijkt al direct dat dit door geen enkele menselijke koning ooit zo is uitgeoefend. Geen van hen had volledig de Geest van wijsheid, verstand, raad, sterkte, kennis en vreze des Heren.
En dan spreekt Johannes:
Joh.1:32 En Johannes getuigde en zeide: Ik heb aanschouwd, dat de Geest nederdaalde als een duif uit de hemel, en Hij bleef op Hem. En ik kende Hem niet, maar Hij, die mij gezonden had om te dopen met water, die had tot mij gezegd: Op wie gij de Geest ziet nederdalen en op Hem blijven, deze is het, die met de heilige Geest doopt.
Niet alleen blijft de Geest in zijn ganse volheid op de Koning der Koningen, maar ook doopt Hij met de heilige Geest. Zijn koninkrijk is niet van deze wereld maar van de heilige Geest. Het is een koninkrijk van vrede dan kan niet uit deze wereld voorspruiten.
God wil dat wij ten volle deel hebben aan Zijn koninkrijk, daarom geeft Hij de Geest niet met mate (Joh.3:35). Zodat wij uit Zijn volheid zullen ontvangen, Zijn vrede (Micha5:3) en Zijn Geest van wijsheid, verstand, raad, sterkte, kennis en vreze des Heren. In de heilige Geest zijn alle vruchten van de Geest ons deel.
De Geest die op de Koning rust vervult Zijn koningschap, Zijn koninkrijk en rust op Zijn kinderen.
Daarom kon Paulus vol overtuiging aan de gemeente Efeze schrijven 1:3 Hij heeft ons met alle (Gr.:pasē) geestelijke zegen in de hemelse gewesten gezegend”. Wij maken deel uit van een hemels koninkrijk, dus zoek dat als allereerste en kijk niet naar wat voor ogen is.
De wereld ziet het kerstverhaal van een baby die geboren is in een stal en de onbegrijpelijkheid van een gekruisigde koning, maar door de Geest zien wij een grote Koning die zal regeren met raad en sterkte. De baby zal niet langer een baby zijn!

Wie is als U?

Het volgende dubbelbeeld komt uit Micha.
5:1 En gij Betlehem Efrata, al zijt gij klein onder de geslachten van Juda uit u zal Mij voortkomen, die een heerser zal zijn over Israël en wiens oorsprong is vanouds, van de dagen der eeuwigheid.
3. Dan zal hij (deze heerser) staan en hen weiden in de kracht des Heren, in majesteit van de naam des Heren, zijns God; en zij zullen rustig wonen, want nu zal hij groot zijn tot het einde der aarde, en Hij zal vrede zijn.

De naam Micha מיכה betekend “wie is als JHWH”. Hij diende in de tijd van Hizkia en Jotham 759-698 v.Chr. Het was de tijd van de koningen, waarin Israël gebroken was in een noordelijk en een zuidelijk rijk, de tijd waarin Israël steeds weer terug viel in afgoderij. God had daar verdriet van. In  de context van deze gebrokenheid schreef Maleachi 2 “God haat echtscheiding”. God zijn volk vergaderen, ze heiligen en met vrede over ze regeren. Koning Hizkia deed zijn uiterste best om de afgoderij uit Juda te verdrijven, maar het was niet genoeg.
Op dat punt van de geschiedenis lag het niet voor de hand, dat er in een klein dorpje van de stam Juda, een grote heerser geboren zou worden die vrede zou brengen zou brengen tot het einde van de aarde. Maar het is Gods plan, door alle eeuwen heen en Zijn plan verandert niet.
Hij is en zal vrede zijn. Heer wie is als U?
De oorsprong van deze Heerser waar Micha over profeteert,  is “uit de dagen der eeuwigheid”, dat is een opmerkelijke tijdsbepaling. Het bevestigt opnieuw waarom het mogelijk is dat er in één profetie tussen twee verzen duizenden jaren kunnen liggen en hoe het mogelijk is dat in de 7^de eeuw voor Christus Zijn 1^ste en tweede komst al kon worden verteld. Vanuit Gods eeuwigheidsperspectief is het van geen enkele betekenis. Nog voordat tijd op aarde zijn intrede deed was Zijn Heerser al bij Hem.

Kennelijk was in Jezus’ tijd niet algemeen bekend dat Hij in Betlehem geboren was. In Joh.42 voert de schare die naar Hem heeft geluisterd een discussie of Hij de Verlosser is, waarbij men opmerkt  “De Christus komt toch niet uit Galilea?”.
Het is nog maar de vraag of het een verschil zou hebben gemaakt als ze hadden geweten dat dit wel het geval was. Wie twijfelt zal overal vragen bij stellen, wie geloofd zal steeds weer worden bevestigt door de eenheid van Gods woord.
Nog even wat leuke aanvullende details. Van Betlehem wordt algemeen aangenomen dat de betekenis van die naam “broodhuis” is. In deze streek waren vruchtbare graanvelden, die de streek van brood voorzagen. In die plaats wordt het “het brood des levens” (Joh.6:48-51) geboren. “Het levende brood dat uit de hemel neer gedaald is. Indien iemand van dit brood eet zal hij in eeuwigheid leven”.
Van Juda zegt ps.60:9 “Juda is mijn herdersstaf”. En misschien nog wel mooier in Gen.49:8-12 Juda, ù zullen uw broeders loven, uw hand zal zijn op de nek uwer vijanden, voor u zullen uws vaders zonen zich neerbuigen. Een leeuwewelp is Juda; na de roof zijt gij omhoog geklommen, mijn zoon; hij kromt zich, legt zich neder als een leeuw of als een leeuwin; wie durft hem opjagen? De scepter zal van Juda niet wijken, noch de heersersstaf tussen zijn voeten, totdat Silo komt, en hem zullen de volken gehoorzaam zijn.
Heer wie is als U?

Zacharia 9:9-10 Jubel luide, gij dochter van Sion; juich, gij dochter van Jeruzalem! Zie, uw koning komt tot u, hij is rechtvaardig en zegevierend, nederig, en rijdende op een ezel, op een ezelshengst, een ezelinnejong.
Dan zal Ik de wagens uit Efraïm en de paarden uit Jeruzalem tenietdoen, ook de strijdboog wordt tenietgedaan; en hij zal de volken vrede verkondigen, en zijn heerschappij zal zich uitstrekken van zee tot zee, en van de Rivier tot de einden der aarde.

In twee zinnen plaats Zacharia ons midden in de tijd.
Hij ziet de eerste komst van jezus, waarbij hij op een ezel Jeruzalem binnen komt en hij ziet de tweede terugkomst, de intrede van het vrederijk. Voor Zacharia was het één profetie die in de toekomst plaats zou vinden. Hij zal geen idee hebben gehad dat er zoveel tijd zou verstrijken tussen die zinnen in en hier zijn wij, tussen v9 en v10 in.
Het laat ook iets zien van Gods tijdsperspectief, want Hij is degene die door de heilige Geest deze woorden aan Zacharia geeft. Voor Hem die zich beweegt in de eeuwigheid waar tijd niet gemeten wordt, zijn de 1^ste en tweede komst van de Christus zo met elkaar verweven dat ze in één adem verteld kunnen worden.
Reeds bij zijn 1^ste komst is Hij Koning, rechtvaardig en zegevierend. In de ogen van de wereld lijkt er geen overwinning behaald, maar in de hemelse gewesten is er een verandering voor eens en voor altijd. Hij heeft de dood onttroont en is gaan zitten aan de rechterhand van de Vader.
De wereld is blind voor die overwinning, wereldleiders menen de macht te hebben, maar zoals in Psalm 2 staat: Waarom woeden de heidenvolken en bedenken de volken wat zonder inhoud is? De koningen van de aarde stellen zich op en de vorsten spannen samen tegen de HEERE en tegen Zijn Gezalfde (HSV).
Deze wereldleiders menen hun macht te kunnen ontlenen aan hun wapentuig, Paarden, wagens en strijdboog is een ouderwetse beschrijving, voor wat nu kan gelden als bommen, gevechtsvliegtuigen en kernwapens. In de poëtische Hebreeuwse schrijfstijl benadrukt de tegenstelling tussen “paarden” en een “ezelhengst” het verschil in koningschap. Deze Koning haalt Zijn macht niet uit wapentuig, maar uit een nederige dienende houding, een ezel is een dienend dier. Zijn Koningschap rust op rechtvaardigheid, niet op machtsvertoon.
Daarom zegt ps.2  Die in de hemel woont, zal lachen, de Heere zal hen bespotten. Dan zal Hij tot hen spreken in Zijn toorn, in Zijn brandende toorn hun schrik aanjagen. Ik heb Mijn Koning toch gezalfd over Sion, Mijn heilige berg. Weet dat de mensen en de naties die nu schrik aan jagen met hun vernietiging en de slachtoffers die ze maken, zelf zullen schrikken van Gods toorn. Gods handelen zal al het menselijk strijden verre overstijgen. Alles wat ze ooit hebben afgedaan als een mooi verhaal die geboorte van Jezus, iets uit de geschiedenis die kruisiging, niet heel imponerend, zal een ontzagwekkende overwinning blijken te zijn. Ps 2:9 U zult hen verpletteren met een ijzeren scepter, U zult hen in stukken slaan als aardewerk. Zach.9:10  en Zijn heerschappij zal zich uitstrekken tot het einde der aarde.
Dan blijkt er een andere Koning te Zijn, Hij was er al, maar dan zal heel de wereld Hem zien.
Er zal geen plek meer op deze aarde zijn die niet onder Zijn van vrede heerschappij valt.

We staan er niet bij stil maar elke dag worden we overspoelt door woorden. Op elke hoek van de straat, door onze brievenbus en door sociale media worden we overspoelt door woorden die ons een boodschap willen vertellen. In onze huidige maatschappij is het een bijna onmogelijke taak om een paar zinnen die honderd jaar geleden opgeschreven zijn, terug te vinden en betekenisvol tot ons leven te laten spreken. Er is zo veel!
Vanuit ons perspectief is het dus lastig voor te stellen dat een Maleachi die 450 jaar voor de geboorte van Jezus heeft gesproken, van betekenis was in de tijd dat Jezus werd geboren. Maar dit waren wel Gods woorden. Ze konden van betekenis zijn voor mensen die waren gefocust op die ene bron, te midden van alle ruis.
Israël had het kunnen weten als hun hart op God was gericht.
Er waren er die het wel ter harte hadden genomen zoals Simeon die “die door de heilige geest een Godsspraak gegeven was, dat hij de dood niet zou zien eer hij de Christus des Heren gezien had”, (Luc.2:26). En Hanna “die God onafgebroken in de tempel diende met vasten en bidden”.
Maar anderen lieten zich in beslag nemen, zij zagen niet wat er gebeurde “Zie, ik zend mijn bode, die voor mijn aangezicht de weg bereiden zal; plotseling zal tot de tempel komen de Here, die gij zoekt, namelijk de Engel des verbonds, die gij begeert. Zie Hij komt, zegt de Here der Heerschare”. (Mal.3:1).
Hierin ligt voor ons een les.
Het is niet ondenkbaar dat wanneer wij behoren tot die groep die één tot drie uur per dag op sociale media doorbrengt (1), dat Gods dingen plotseling voor ons gebeuren. Dit kon 2000 jaar geleden al gebeuren, hoeveel te meer kan het ons gebeuren, de generatie die dagelijks onder een tsunami van woorden wordt bedolven.
Die waarschuwing geeft Gods woord ons naar de toekomst, maar misschien mag dit ook tot ons spreken met het oog op de naderende feestdagen. Het is druk, om alles te regelen; feestjes op school, feestje met de familie, feestje van het werk, het versieren van ons huis, inkopen doen en voor we het weten, gaat het niet meer om de geboorte van de Koning der koningen.
Maar zonder Jezus is er geen kerst.
Daarom wil ik deze periode voor kerst de woorden van de profeten laten spreken en die de weg laten banen tot Het Feest.
“Hij komt!”, zoals Hij 2015 jaar geleden geboren werd en wij ons nu op dat feest mogen voorbereiden, erop gefocust mogen zijn. We mogen ons zelf oefenen om God op de eerste plaats te zetten, onze aandacht uit laten gaan naar wat hij aan het doen is in onze tijd nu, want  “Hij komt!”.
Maleachi koppelt deze twee perspectieven ook direct aan elkaar. In v3:1 spreekt hij over de geboorte van Jezus en in v2 over de dag des Heren. In één profetie ziet hij in de verre toekomst en de nog verdere toekomst, waarbij “Plotseling”  spreekt als een samenvattende waarschuwing, een tijds-scharnier in beide perspectieven. Het kon toen gebeuren en het kan nu gebeuren, als we niet gericht zijn op de hand van God.

(1) http://www.rtlnieuws.nl/nieuws/binnenland/steeds-meer-kinderen-verslaafd-aan-apps-facebook-en-youtube

De zoon van David, de zoon van Abraham (Matt.1:1)

Lezend door de genealogie van Mattheus springen er een hoop bijzondere namen tussen uit, die ons hoop geven voor ons zelf. Als God deze mensen gebruikt, dan is alles mogelijk.
Jakob was een bedrieger, Rachab een hoer en Ruth was een Moabitische! Moab, de grote vijand van Israël, waar Israëlieten niet mee mochten trouwen en Nehemia de mannen van zijn volk om vervloekte, omdat ze dit wel hadden gedaan (Neh.13:23-25). David vermoorde Uria om Salomo te kunnen verwekken. De koningen Manasse en Amon deden wat kwaad is in de ogen des Heren en diende de afgoden.
Wat een verhaal om de Koning der Koningen uit geboren te doen worden.
Maar wat hebben we nu aan die geslachtsregisters, behalve dat het ons in een hoop kan geven, wat betreft onze eigen bruikbaarheid?
Door alles heen zien we Gods onvoorstelbare trouw.
God had een belofte aan Abraham gedaan en wat voor mensen er na hem uit zijn geslacht voortkwamen, de belofte bleef  “Ja en amen”.
Gen.22:17-18 Ik zal u rijkelijk zegenen en uw nageslacht zeer talrijk maken als de sterren des hemels en als het zand aan de oever der zee; en uw nageslacht zal de poorten zijner vijanden in bezit nemen; en met uw nageslacht zullen alle volken der aarde gezegend worden”. (Hebr.11:12)
God nam er niets van terug, ook al waren de geslachten na Abraham vaak geen godsvruchtige uitblinkers. Niet met het bedrog van Jakob, niet toen het volk zondigde in de woestijn, niet toen een Israëliet een kind bij een hoer verwekte, niet toen David Uria vermoorde…ga zo maar door. Dit is slecht een kleine greep uit het menselijk falen.
God bevestigde steeds weer Zijn plan en maakte de belofte elke keer groter. Aan David beloofde Hij 2 Sam.7:12-14 Ik zal uw nakomeling, uw eigen zoon, na u doen optreden en ik zal zijn koningschap bevestigen. Die zal mijn naam een huis bouwen, en Ik zal zijn koninklijke troon voor immer bevestigen. Ik zal hem tot een Vader zijn en hij zal Mij tot een zoon zijn. (Hebr.1:5).
Beide van deze beloften verwijzen al naar de Zoon die God van plan is in de wereld geboren te doen worden. Vanaf dag één heeft Hij besloten dat de vijand zal worden vernietigt, dat Hij zichzelf een groot huis zal bouwen, zal wonen te midden van Zijn kinderen en hun Koning zal zijn.
En hoe afschuwelijk onze tijd er uit mag zien en welke verschrikkingen er nog kunnen komen, Zijn plan is “Ja en amen”. Niemand kan daar iets aan af doen of iets aan toevoegen.

Een mooi overzicht van de beide geslachtslijnen van Mattheus en Lucas vindt je op de onderstaande link.
http://www.huffingtonpost.com/zach-j-hoag/exclusive-an-amazing-gene_b_6335080.html

De manier waarop een verhaal wordt verteld is bepalend voor de richting waar de aandacht naar uit gaat.
Dit kan therapeutisch worden gebruikt om iemand een nieuwe kijk te geven op zijn eigen ervaringen, maar in de Bijbel komt het ook regelmatig voor dat verschillende getuigen hetzelfde verhaal op een verschillende manier vertellen. Ik denk dat dit te maken heeft met de boodschap die ze naar voren willen brengen; “wie, wat” of “welk onderwerp” staat in de schijnwerpers.
Zo vertellen Mattheus en Lucas allebei over de afkomst van Jezus , maar er is een verschil in de namen die worden genoemd. Het is verleidelijk om inhoudelijk te kijken naar het verschil in die namen en wat dit betekend, maar de context verteld ons misschien nog wel meer.
In tegenstelling tot Mattheus verteld Lucas pas over het geslachtsregister na de doop van Jezus, wanneer Hij begint met zijn optreden als de zoon van God.
Hij start zijn genealogie bij Jozef, waarvan men aannam dat dit Jezus’ aardse vader was. De aanvang van Jezus bediening is het moment dat mensen vragen gaan stellen en zeggen “hé, dit is toch de zoon van de timmerman?”. “Jawel”, verteld Lucas: “dat is Hij, lees de genealogie maar”. Maar helemaal aan het eind sluit Lucas de lijst met namen af met de conclusie: “de zoon van God” (Luc.4:38). Die laatste afkomst kan worden verbonden aan Adam, maar als we alle namen ertussenuit halen is dit de afkomst van Jezus. Zie je wat een mooie vertelling? De plaats van de lijst, het vertrekpunt en de afsluiting van de genealogie vertellen een verhaal.
Hoe anders is dat verhaal bij Mattheus, die verrassend genoeg begint met: “geslachtsregister van Jezus Christus, de zoon van David, de zoon van Abraham” (Matt.1:1). Hier wordt niet gestart met Jozef en niet terug gekeken tot aan Adam, maar Hij wordt direct in verband gebracht met twee grootheden uit het O.T.; koning David, de man naar Gods hart en Abraham de vader van de belofte. Je voelt wel dat hier een ander verhaal wordt verteld. Op deze twee oudvaders rusten grote beloften van God, die tot op het moment van Jezus geboorte nooit geheel in vervulling waren gegaan, maar nu komt de vervulling. Zie met welke perfectie die vervulling komt: “van Abraham tot David zijn 14 geslachten. Van David tot aan de Babylonische ballingschap zijn 14 geslachten. Van de Ballingschap tot de Christus zijn 14 geslachten” v17. In deze geslachtslijn ligt de nadruk op het feit dat Hij de Christus is, de Verlosser die de beloften vervuld. Zijn komst is met de grootst mogelijke perfectie getimed, verbonden met de geschiedenis van het volk en zijn koningen.
De Koning der koningen van Israël, zegt Mattheus, die naar zijn functioneren zich openbaart als de Zoon van God, verteld Lucas.
Twee lijsten met twee verschillende accenten. Als we nog een stapje terug doen en het van een nog breder perspectief bekijken, zou je kunnen zeggen dat de ene genealogie spreekt tegen Israël en de ander tegen de volkeren die niet tot Israël behoren. Voor beide is Jezus gekomen om de scheidsmuur weg te breken en van twee, één te maken (Ef.2:14).
In Hem zijn alle dingen vervuld.

Er was een mens door God gezonden wiens naam was Johannes (Joh.1:6)

Laat me je voorstellen aan Johannes de Doper, want niets is gewoon aan Johannes.
* Van de engel Gabriel, die slechts twee keer in de Bijbel met naam genoemd wordt en altijd in relatie tot toekomstig heil, ontvangt hij de naam Johannes. Dit is de Griekse vertaling van een Hebreeuwse naam en betekend “de Heere is genadig”.
*Zijn vader was een priester en zijn moeder stamde af uit het geslacht van Aaron met wie het levitische priesterschap zijn aanvang nam. Het had logisch geweest wanneer Johannes zijn vader was opgevolgd en dienst zou gaan doen in de tempel, dat was normaal in die tijd. In plaats daarvan profeteerde hij in de woestijn van Judea (Matt.3:2)
*Elisabeth, zijn moeder was onvruchtbaar en ze waren oud geworden.  Geen leeftijd waarop het medische mogelijk was om een kind te krijgen, maar toch werd ze zwanger.
*De profeten profeteerden over de komst van Johannes. Jes.40:3; mal.3:1.
*Na de aankondiging van zijn geboorte, kan zijn vader kan het maar niet geloven en om die reden mag hij, kan hij, niet praten tot aan de geboorte van het kind.
*De Engel kondigt aan dat Johannes van de moederschoot af gevuld zal zijn met de heilige Geest. In het oude testament rust de Geest op koningen en priesters, maar slechts voor een bepaalde tijd.
*De engel van de Heer profeteerde tegen Zacharias dat Johannes “voor Zijn aangezicht zal uitgaan in de geest en de kracht van Elia, om de harten der vaderen te keren tot de kinderen en de ongehoorzamen tot de gezindheid der rechtvaardigen, ten einde voor de Here een wel toegerust volk te bereiden” (Lucas 1:17).
*De Here Jezus zei van Johannes, “en indien gij het wilt aanvaarden: Hij is Elia, die komen zou” (Matteüs 11:14) Dit is een bijna spreekwoordelijke kracht.  Elisa was al blij als hij twee delen daarvan kreeg ( 2 kon.2:9) Elia die bad dat het meel in de pot en de olie in de kruik nooit op zou raken; die doden deed opstaan en stand hield tegenover 450 baalpriesters….
De geest en de kracht van Elia komen nergens zó sterk naar voren als op de berg Karmel. Daar stond hij als een eenling tegenover honderden profeten van Baäl, ja, tegenover het hele volk dat onder de leiding van de goddeloze Achab van de Heere was afgeweken. Elia roept het volk op tot een duidelijke en radicale keuze: “Hoe lang hinkt gij op twee gedachten? Zo de HEERE God is, volgt Hem na, en zo het Baäl is, volgt hem na!” (1 Koningen 18:21). Zijn streven was om het volk terug te brengen tot God.
*Zoals Deze Elia, trekt Johannes een kamelenharen kleed aan. Hij trekt de woestijn in, eet sprinkhanen en drinkt geen druppel ( alcohol, wel te verstaan).
*Zijn taak staat al vast bij de bevruchting.  Hij zal velen bekeren en het volk toerusten en klaar maken voor de komst van de Verlosser.
*De prediking van Johannes was zó vurig en zijn optreden zó krachtig dat alle joden over hem spraken en zich in hun hart afvroegen of hij niet misschien de Christus zou zijn (Lukas 3:15).

Hoe bijzonder is deze man? Heeft God iets te vertellen of niet?
Alles roept het uit als in neonletters aangekondigd: Opgelet!! Hier gaat iets bijzonders gebeuren.